زنجیر یا تسمه؟

از همان زمانی که طراحان موتور، میل بادامک را روی سرسیلندر قرار دادند( موتورهای سوپاپ‌رو)، همواره روش‌های مختلفی نیز برای انتقال دقیق و مطمئن قدرت از میل لنگ به میل بادامک ابداع کرده‌اند.
در اکثر موتورهای امروزی سوپاپ‌رو، طراحان برای چرخاندن میل بادامک با سرعتی برابر با نصف دور موتور، از تسمۀ دندانه‌دار استفاده کرده‌اند. از مزایای این گونه تسمه‌ها می‌توان به سبکی وزن، راحتی تعویض و بی سر وصدا کار کردن آن‌ها اشاره کرد. طراحان دیگر، از جمله مهندسان جنرال موتورز، طول عمر بیش‌تر از150000 کیلومتر در محرک‌های زنجیری را مورد توجه قرار داده‌اند. وجود زنجیر به نوبۀ خود منجر به کوچک‌تر شدن کاپوت ماشین می‌شود، چون در این صورت موتور فضای کم‌تری اشغال می‌کند.
فولکس واگن با ارائۀ موتور چهار سیلندر با بادامک دو قلو، از ترکیب هر دو روش استفاده کرده‌است. یک تسمۀ تنظیم زمانی، قدرت را مستقیما از سه میل لنگ به میل بادامک دود منتقل می‌کند. سپس قدرت به‌وسیلۀ زنجیر از میل بادامک دود به میل بادامک بنزین منتقل می‌شود. در حقیقت، به‌این ترتیب دیگر نیازی به استفاده از یک چرخ تسمۀ بزرگ در قسمت پشت موتور نخواهد بود. مهندسان با استفاده ازین روش می‌توانند فاصلۀ بین دو میل بادامک را به حداقل برسانند و در نتیجه با کوچک‌تر کردن زاویۀ بین سوپاپ‌های بنزین و دود، محفظۀ احتراق را کوچک‌تر و جمع وجور‌تر کنند. هم¬چنین تبدیل موتور 8 سوپاپ با یک میل بادامک به موتور 16 سوپاپ با دو میل بادامک، ساده‌تر انجام می‌شود.