«سِتُّ المَشایخ»/ زنِ نمونه

فاطمه، دختر محمّدبن جمال الدّین مكی عاملی (شهید اول) و یكی از زنان عالمه، فقیهه و صالحه است.
پدرش، از فقیهان بزرگ شیعه و مادرش (اُمّ علی) از بانوان مجتهده و پارساست.
وی از پدر شهیدش كه او را می‌ستود و زنان را فرمان می‌داد كه در فراگیر فتن مسائل دینی به او رجوع كنند، اجازه نقل روایت داشت.
فاطمه در تعلیم و تربیت شاگردانی كه به دستور «شهید اوّل» به او سپرده می‌شد، به حدی رسید كه او را «سِتُّ المَشایخ» (خانم استادهای حدیث) می‌خواندند. (1)
وی، پس از شهادت پدر، سهم ارث خود را به برادرانش، رضی الدین (محمّد) و ضیاءالدین (علی) بخشید و در قبال آن، چند كتاب حدیث، فقه و قرآن مجید را از برادران خود گرفت.
در نامه‌ای كه آن بانوی بزرگوار و مجتهده - به عنوان سند این بخشش - نوشته، چنین آمده است:
«... من سهم ارث خود را در «جِزَّیْن» و دیگر جاها به برادرانم، محمد و علی، فرزندان فقیه اعظم، احیا كننده‌ی آیین امامان پاك علیه السلام، بخشیدم، قربةالی الله و برای كسب ثواب؛ و آنان در مقابل، كتاب تهذیب الاحكام و مصباح المتهجد، اثر شیخ طوسی، و من لا یحضره الفقیه، نوشته‌ی شیخ صدوق، و قرآنِ معروف به هدیه‌ی «علی مؤید» را به من هدیه كردند.» (3)

پی‌نوشت‌ها:

1. سفینةالبحار، ج1، ص 722.
2. نام شهری در جنوب لبنان.
3. اعیان الشیعه، ج8، ص 388.

منبع مقاله :
شیرازی، علی؛ (1394)؛ زنان نمونه، قم: مؤسسه بوستان كتاب (مركز چاپ و نشر تبلیغات اسلامی)، چاپ هشتم.