سيد شاعران

اسماعيل بن محمد، معروف به سيد حميري از شاعران متعهد و سلحشوري است كه با حماسه سرائيهاي خود از حريم حق ، و فضائل و برتري خاندان نبوت ، دفاع مي كرد، امام صادق (ع) به او فرمود: مادرت تو را سيد (آقا) ناميد، و تو در اين جهت توفيق يافتي تو سيد شاعران هستي . او قصائد متعددي سرود، از جمله آنها قصيده عينيه است كه پس از شهادت زيد بن امام سجاد (ع) سرود، كه مطابق روايتي ، حضرت رضا (ع) در خواب ، پيامبر (ص) را همراه علي و فاطمه و حسن و حسين (عليه السلام) مشاهده كرد كه در كنارشان (سيد حميري) همين قصيده عينيه را مي خواند، در پايان ، پيامبر (ص) به حضرت رضا (ع) فرمود: اين قصيده را حفظ كن و به شيعيان ما امر كن تا آن را حفظ كنند، و همواره آن را بخوانند كه در اين صورت ، بهشت را براي آنها ضامن مي گردم . و از گفتني ها اينكه : روزي سيد حميري در مجلسي حاضر گرديد كه در آن مجلس درباره كشاورزي و درخت خرما، سخن به طول انجاميد، سيد حميري برخاست ، حاضران گفتند: چرا برخاستي ، اين اشعار را خواند:
اني لا كره ان اطيل بمجلس
لا ذكر فيه لال محمد
لا ذكرفيه لا حمد و وصيه
و بنيه ذالك مجلس قصف ردي
ان الذي ينساهم في مجلس
حتي يفارقه لغير مسدد
يعني : من مجلسي را كه به طول انجامد ولي در آن ياد آل محمد (ص) نشود، دوست ندارم ، مجلس كه در آن ذكر احمد (ص) و وصي و فرزندان او نباشد، چنين مجلسي مجلسي بيهوده و پست است . بي گمان مجلسي كه تا پايان آن ، يادي از خاندان نبوت نشود، آن مجلس ، استوار و مستقيم نخواهد بود. سرانجام اين سيد حماسه ساز بسال 179 هجري قمري در بغداد از دنيا رفت ، محبوبيت او به حدي بود كه بزرگان شيعه هفتاد كفن براي او فرستادند، كه يكي انتخاب شد و بقيه آن ، به صاحبانش رد گرديد. آنهمه اظهار علاقه امامان و بزرگان شيعه به سيد حميري از اين رو بود كه او با شعرهاي پر مغز، و حماسه هاي بلند معني خود، در آن جو خفقان ، از حريم پيامبر (ص) و علي (ع) و آل محمد (ص) و آل علي (ع) دفاع مي كرد، و فضائل آنها را يادآوري مي نمود، بنابراين خوبست آنانكه اين ذوق و طبع را دارند، با حماسه سازي هاي خود از اسلام و حاميان حقيقي اسلام حمايت كرده و احساسات مردم را، گرم و پرشور سازند.
منبع:داستان دوستان
/خ