احترام به پدر و مادر

يكي از اصحاب امام صادق (ع ) بنام عمار بن حيان مي گويد: فرزندم اسماعيل نام دارد و نسبت به من خوش رفتاري مي كند، به حضور امام صادق (ع ) رفتم ، گفتم : پسرم ، اسماعيل نسبت به من خوش رفتار است . فرمود: من او (اسماعيل پسرت ) را دوست داشتم ، اينك (بخاطر اينكه نسبت به پدر، خوش رفتاري مي كند) دوستي من نسبت به او، بيشتر شد. سپس فرمود: خواهر رضاعي رسول خدا (ص )، نزد آن حضرت آمد، پيامبر (ص ) وقتي كه او را ديد، بسيار شاد شد، و روپوش خود را، به زمين ، گسترد، و او را روي آن نشانيد، سپس به او رو كرد، و در حالي كه لبخند بر لب داشت با او گفتگو كرد، و احترام شاياني به او كرد، تا او برخاست و رفت . سپس برادر رضاعي آن حضرت آمد، نسبت به او نيز احترام كرد، ولي نه آن گونه كه احترام به خواهر رضاعي خود نمود. شخصي از آن حضرت پرسيد: چرا آن گونه كه خواهر رضاعي خود را احترام كردي ، به برادر رضاعي خود، آن گونه احترام نكردي ؟!. پيامبر در پاسخ فرمود: لانها كانت ابر بوالديها منه : زيرا آن خواهر، بيش از آن برادر، به پدر و مادر، نيكي مي كند(اصول كافي ج 2 ص 161). به اين ترتيب ، پيامبر مهربان (ص ) به ما آموخت ، كه هر كس به پدر و مادر بيشتر احترام كند، در پيشگاه خدا ارجمندتر است ، و من او را بيشتر دوست دارم ، و امام صادق (ع ) نيز به پيروي از پيامبر (ص )، به ابن حيان فرمود: بر دوستيم نسبت به فرزندت ، به اين خاطر افزودي.
منبع:داستان دوستان
/خ