یاور هوشیار

آیه العظمی مرعشی نجفی قدس سره با شنیدن خبر رحلت حضرت امام خمینی قدس سره بی طاقت شد و پس از ساعاتی تأثر و گریه در خلوت، با صدور اعلامیه ای این حادثه را مصیبت عظمی و ضایعه ای جبران ناپذیر برشمرد و با انعقاد مجالس ترحیم بر تعظیم و بزرگداشت مقام رفیع ولایت تأکید فرمود.
در یکمین سالگرد رحلت امام قدس سره نیز با صراحت تمام تأکید فرمود که شخصیت وجود حضرت امام قدس سره چون خورشیدی جاودانه است که هیچ گاه به فراموشی سپرده نمی شود و همواره روشنایی بخش صفحات تاریخ خواهد بود. در فراز پایانی این اطلاعیه به همه ی مریدان و مؤمنین و علاقه مندن به عزت کشور تکلیف مؤکد نمود که به توصیه های امام راحل قدس سره عمل کرده و برای حفظ دستاوردهای انقلاب از هر گونه اختلاف و تفرقه دوری نمایند: «هم اکنون قدرت های غرب و شرق... درصدد محو و نابودی انقلاب و نهایتا اسلام عزیز می باشند و همان گونه که شاهد بودیم آخرین امید آنان که با خیال خام خود چنین پنداشته بودند که با فقدان آن رادمرد، انقلاب اسلامی با شکست مواجه شد، نقش بر آب گردید... بر عموم مسلمین، خاصه ملت مسلمان و انقلابی ایران، لازم است که مراقب دسیسه های شیطانی دشمنان اسلام باشند جدا از اختلاف و تفرقه بپرهیزند که این خود، از مواردی است که پیوسته رهبر فقید انقلاب بر روی آن تأکید فراوان داشته اند». (1)
آیه الله العظمی مرعشی نجفی قدس سره که به خوبی از ترفندهای دشمنان آگاه بودند، در عکس العملی انقلابی با ارسال نامه برای مقام معظم رهبری مدظله العالی ضمن تأیید مقام ولایتی معظم له، مصرّانه از ایشان خواستند تا با الهام از راه حضرت امام قدس سره قاطعانه به راه خود برای احیای فرهنگ غنی اسلام و حفظ نظام جمهوری اسلامی ادامه دهند.
حدود پنج ماه بعد نیز در نامه ای به رهبر معظم انقلاب و خطاب قرار دادن ایشان به عنوان «رهبر» قدردانی از معظم له را بر عموم ملت ایران لازم دانستند:
«قاطبه ی ملت ایران نیز بایستی قدردان رهبری و دولت خدمتگذار جمهوری اسلامی ایران باشند و خداوند سبحان را که به آنان نعمت حکومت صالحه ارزانی داشته است، شکر بگذارند». (2)

پي نوشت :

1. روزنامه جمهوری اسلامی، 1369/3/12.
2. روزنامه اطلاعات، 1368/8/24.
منبع: ماهنامه ی نامه ی جامعه 42، نشریه ی فاطمه الزهرا( علیها السلام)، سال چهارم، اسفند 1386، ص 34.

/س