پستانداران (2)

 

پستانداران چگونه حرکت می کنند

اکثر پستانداران بر روی زمین زندگی و حرکت می کنند. آنها چهار پا دارند و با بلند کردن یک پا در یک نوبت یا با یورتمه رفتن راه میروند. کانگوروها به طور جهشی راه میروند و از دم خود را برای متعادل کردن خود استفاده میکنند.
پستاندارانی که در جنگل زندگی می کنند زمان زیادی را در درختان صرف می کنند. میمون ها می توانند شاخه های درخت را با چنگال چنگ بزنند و می توانند با دمهای منحنی خود به آن ها آویزان شوند. غالباً پستانداران وقت خود را صرف حلق آویز شدن به درختان می کنند.
دلفین ها و نهنگ ها پستاندارانی هستند که در آب زندگی و حرکت می کنند. به جای اندامها، آنها باله هایی دارند که برای جلو رفتن از آنها استفاده می کنند. حیوانات دیگر، مانند اسب آبی، فقط بعضی اوقات را در آب میگذرانند.
خفاش ها تنها پستانداران دارای قدرت پرواز هستند. بال آنها از پوست کشیده شده بر روی استخوانها ساخته شده است. آنها می توانند با زدن بال های خود به بالا و پایین پرواز کنند.
موش کیسه دار و موش کور پستاندارانی هستند که اغلب زندگی خود را زیر زمین می گذرانند.

چگونه پستانداران بچه دار میشوند

پستانداران هنگامی تولید مثل میکنند که یک اسپرم مردانه با یک تخم تماس می گیرد و آن را بارور می کند. پستاندار جوان در داخل بدن ماده رشد می کند. پیش از این که این اتفاق بتواند بیافتد پستانداران جفت گیری میکنند. نر و ماده برای مدت زمان مشخصی با هم می مانند.
پستانداران متولد نشده در بدن مادر خود برای دوره های زمانی مختلف زندگی می کنند. در حالی که موشهای صحرایی یا همسترها پس از 16 روز به دنیا می آیند، فیل ها 650 روز طول می کشد تا زایمان کنند. حاملگی های انسانی حدود 9 ماه طول می کشد.
بسیاری از پستانداران تازه متولد شده، مانند اسب ها و شتر ها، می توانند در مدت کوتاهی پس از تولد، راه بروند.
کیسه داران نوزادانی به دنیا میاورند که خود را به مادران خود متصل می کنند. آنها در کیسه ها قرار می گیرند، زیرا آنها بیش از حد ضعیفند که بتوانند به تنهایی زندگی کنند. تقریبا تمام کیسه داران، از جمله کانگوروها، خرسهای کوالا و یا ومبات ها در استرالیا زندگی می کنند.
پس از تولد، غدد پستانداران ماده شیر می دهند. برخی از پستانداران نوزادان خود را تنها چند هفته پرستاری می کنند. دیگران، به عنوان مثال فیل ها، چند سال به بچه خود شیر می دهند.
پلاتیپوس نوک اردکی و اکیدنه تنها پستاندارانی هستند که تخم گذاری می کنند. پس از بیرون آمدن جوجه ی تازه از تخم، آنها از مادر خود شیر می خورند، درست مانند دیگر

پستانداران.

عادت های زندگی

بسیاری از پستانداران در خانواده ها یا گروه ها زندگی می کنند. گرگ ها و شیرها به دنبال یکدیگر برای جستجوی غذا و محافظت از یکدیگر از مهاجمان به هم کمک می کنند.
پلنگ، گربه، ببر و دیگر پستانداران ترجیح می دهند تنها زندگی کنند. آنها فضای زندگی و غذای خود را به اشتراک نمیگذارند، با این حال نرها و ماده ها همدیگر را برای جفت گیری می یابند.
پستانداران می توانند مناطقی را که در آن زندگی می کنند علامت بزنند. آنها با مبارزه با مهاجمین از این مناطق دفاع می کنند. برخی از پستانداران فقط در طول فصل پرورش ادعای قلمرو می کنند.
بسیاری از پستانداران در طول زمان های خاص مهاجرت می کنند تا غذا دریافت کنند و زنده بمانند. خفاش های آمریکای شمالی به جنوب می روند، زیرا حشرات در طول ماه های زمستان سرد کم می شوند. گور خرها و سایر حیوانات وحشی از فصل بارانی در آفریقا برای پیدا کردن چمن سبز استفاده می کنند. نهنگها به آبهای گرمتر جنوب در ساحل مکزیک مهاجرت میکنند تا نوزادان را به دنیا بیاورند؛ زیرا آنها در آب های سرد اقیانوس اطلس نمیتوانند زنده بمانند.
بعضی از پستانداران زمستان خوابی دارند زیرا نمی توانند غذای کافی برای زنده ماندن پیدا کنند. دمای بدن آنها کاهش می یابد، ضربان قلب و تنفس آنها نیز کاهش می یابد. در طول این دوره پستانداران زمستان خواب چیزی نمی خورند. آنها از چربی بدنشان برای زندگی استفاده می کنند. خفاش ها، سنجاب ها و دیگر جوندگان خواب زمستانی دارند.
پستانداران از راه های مختلفی از خود در مقابل مهاجمان دفاع می کنند. پستانداران سُم دار می توانند به سرعت برای غذا یا فرار بدوند. سنجاب ها به درختان برای پنهان کردن خود یورش می برند. برخی حیوانات دارای ویژگی های خاصی هستند که آنها را از دشمنان محافظت می کند. راسوها مایع بد بویی را برای جلوگیری از حمله مهاجمان اسپری میکنند. خز پستانداران گاه متناسب با محیط اطراف تغییر می کند. مثلا، روباه قطب شمال در تابستان قهوه ای می شود و در زمستان رنگ آنها سفید است.

تاریخ پستانداران

پستانداران اولیه احتمالا از خزندگان در حدود 200 میلیون سال پیش در دوره مزوزوئیک تکامل یافته بودند. آنها در یک دوره، زمانی که دایناسورها بر زمین حکومت می کردند، نسبتا کوچک بودند. هنگامی که دایناسورها حدود 65 میلیون سال پیش از بین رفتند، پستانداران به حیوانات غالب زمین تبدیل شدند. بسیاری از پستانداران در طول عصر یخبندان که هزاران سال پیش به پایان رسید منقرض شدند.
امروزه برخی از گونه ها در معرض خطر انقراض هستند زیرا آنها توسط انسان شکار می شوند. شکارچیان قانونی و شکارچیان قاچاق با فروش خز، عاج و سایر قسمتهای پستانداران درآمد کسب می کنند. حیوانات وحشی بزرگتر اغلب به باغ وحش هایی می روند که در آن جا از آنها محافظت می شود.