معرفی دارفلفل و خواص درمانی آن

نام علمی:

Piper longum L.، نام فرانسه Poivrier Long و نام انگلیسی آن Long pepper می‌باشد. نام‌های دیگر آن به فارسی، عربی و در کتب طب سنتی، فلفل دراز، عرق الذهب و دارفلفل نامیده شده است. گیاهی است چند ساله و بوته مانند با شاخه‌هایی متعدد به حالت قائم گاهی موارد خمیده و برگ‌های آن بیضوی، قلبی شکل و نوک باریک با دمبرگی دراز می‌باشند.

تیره گیاه:

پی په راسه Piperaceae

نوع گیاه:

بوته

مشخصات ظاهری:

گیاهی است چند ساله و بوته مانند با شاخه‌هایی متعدد به حالت قائم گاهی موارد خمیده و برگ‌های آن بیضوی، قلبی شکل و نوک باریک با دمبرگی دراز می‌باشند. گل‌های آن به صورت سنبله و به حالت قائم در محل اتصال دمبرگ به ساقه ظاهر می‌گردند. میوه‌اش گوشتدار، شبیه شاه‌توت و سیاه رنگ و دانه‌های آن کوچک، قرمز رنگ و به هم پیوسته که پرده‌های سیاهرنگی بین آنها قرار دارد.

طبیعت:

طبق نظر حکمای طب سنتی طبیعت آن گرم و خشک است.

رویش جغرافیایی:

در اغلب مناطق حاره و گرم هندوستان، هندوچین و شبیه جزیره مالایا انتشار دارد.
ترکیبات شیمیایی و مواد موجود در گیاه: مواد چاویسین و پی‌پرین در آن تشخیص داده شده است.

بخش مورد استفاده:

میوه (دارفلفل)

نحوه مصرف:

معمولاً به صورت پودر شده و به عنوان یکی از ادویه‌جات استفاده می‌شود و در صنایع غذایی نیز کاربرد دارد.

خواص درمانی:

خواب‌آور و تب‌بر، تقویت کننده معده و ادرارآور قوی، مقوی و محرک نیروی جنسی و افزاینده ترشح اسپرم، برطرف کننده برونشیت‌های حاد و مزمن و مسکن سرفه‌های مقاوم، تحلیل برنده باد و گازهای بدن و هضم کننده غذا، بازکننده گرفتگی‌های کبد و طحال و قاعده‌آور، ضد کرم و اشتهاآور می‌باشد. در ضمن برای زنان عقیم، سوءهاضمه، اختلالات کلیه و مجاری ادراری، سیاتیک، نقرس و کولیت نیز مفید است.
منبع مقاله :
صانعی، صمصام؛ (1395)، طبّ الصمصام -آشنایی با بیش از 400 نوع از گیاهان دارویی- (جلد دوم)، تهران: انتشارات حافظ نوین، چاپ اول.