محدث صوفی

ابوعبدالله محمدبن علی بن عبدالرزاق جزولی مالکی، مشهور به ابن ابی الحاج از مشاهیر محدثان و فقهای این دوره، در فاس زاده شد. او نخست در فاس نزد مشایخ آنجا علوم دینی را آموخت و سپس به تونس رفت و از علمای مشهور آن دیار، چون بودری، ابن جماعه، ابن سرور و ابوعبدالله زبیدی بهره‌ها گرفت. (1) به علاوه، تصوف را نزد پدر آموخت و همو بر وی خرقه صوفیانه پوشانید. ابن ابی الحاج از روزگار ابوسعید مرینی، پدر ابوالحسن، منصب خطبه و قضای فاس داشت و چون حکومت به ابوالحسن و ابوعنان رسید، او را در منصب خود ابقا کردند. وی پیوسته جایگاهی بلند نزد ابوالحسن و ابوعنان داشت (2) و علاوه بر فقه، مؤطای مالک بن انس و صحیح بخاری را تدریس می‌کرد. سرانجام او در 758ق. درگذشت. (3)

پی‌نوشت‌ها:

1- ابن مرزوق، ص263؛ کتانی، سلوة الانفاس، ج3، ص1.
2- کتانی، همان جا.
3- ماجی، ص211.

منبع مقاله :
فرهمند، یونس؛ (1394)، مرینیان: سیاست، جامعه و فرهنگ در مغرب سده‌های میانه، تهران: پژوهشکده‌ی تاریخ اسلام، چاپ اول.