دست خداي احد لم يزل

ساخت يکي چنگ به روز ازل دست خداي احد لم يزل بسته بر او پرده‌ي موزون ز نور بافته ابريشمش از زلف حور مويه‌ي او چاره‌ي بيچارگان نغمه‌ي او رهبر آوارگان

دوشنبه، 5 مرداد 1388

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

دست خداي احد لم يزل

شاعر : ملک الشعرا بهار

ساخت يکي چنگ به روز ازل		دست خداي احد لم يزل
بسته بر او پرده‌ي موزون ز نور		بافته ابريشمش از زلف حور
مويه‌ي او چاره‌ي بيچارگان		نغمه‌ي او رهبر آوارگان
مهر فزوني کند و ظلم کاست		گفت : «گر اين چنگ نوازند راست
هرکه دهد گوش، براي خداست		نغمه‌ي اين چنگ نواي خداست
گم نکند پرده و آهنگ را		گر بنوازد کسي اين چنگ را
بند غرور از دل او وا شود		هرکه دهد گوش و مهيا شود
چنگ خدا محو کند نام جنگ»		گرچه بود جنگ بر آهنگ چنگ
چنگ‌زني بهر وي آواز کرد		چون که خدا چنگ چنين ساز کرد
سوي گروه بشر انداختيم		گفت که : «ما صنعت خود ساختيم
تا بنمايد ره ديگران		راه نموديم به پيغمبران
بهر بشر چنگ نوازد کنون؟		کيست که اين ساز بسازد کنون؟
کيست نوازنده در اين انجمن؟		چنگ ز من، پرده ز من، ره ز من
در دو جهان سر بفرازم ورا		هر که نوازد بنوازم ورا
نيست جز اين مسله مقصود من»		چنگ محبت چه بود؟ جود من
وز ره ابليس جدايي کنيد		گوش بر الهام خدايي کنيد
تا به ابد متصل است از الست		رشته‌ي الهام نخواهد گسست
نغمه‌ي او نغمه‌ي پيغمبري است		هرکه روانش ز جهالت بري است
راه نمودند به برنا و پير		راهنمايان فروزان ضمير
کس نشد از مهر هماهنگشان		رنجه شد از چنگ زدن چنگشان
نغمه‌ي ابليس به کار اوفتاد		زمزم پاک ازلي شد ز ياد
ملعبه و دستخوش گمرهان		چنگ خدا گشت ميان جهان
هرچه دلش خواست بر آهنگ زد		هرکسي از روي هوا چنگ زد
روح به گرداب تدني فتاد		مرغ حقيقت ز تغني فتاد
رهزن حس ره به دل و جان گرفت		عقل گران‌جان پي برهان گرفت
تافت ره کشتي جان از بسيج		لنگر هفت اختر و چار آخشيج
ليک از اين زخمه نه آن نغمه خاست		در ره دين سخت‌ترين زخمه خاست
زخمه دگر، آن دگر و اين دگر		نغمه‌ي يزدان دگر و دين دگر
يکسره بر دوش زمين بار گشت		دين همه سرمايه‌ي کشتار گشت
زير لبي زمزمه‌ي جنگ داشت		هرکه بدان چنگ روان چنگ داشت
کبر و تفرعن ز جهان گم نشد		کينه برون از دل مردم نشد
سوگ به پا گشت به هنگام سور		اشک فرو ريخت به جاي سرور
سم خر و گاو به جايش نشست		مهرپرستي ز جهان رخت بست
مهر فلک بي‌اثر و بي‌فروغ		گشت از اين زمزمه‌هاي دروغ
راه خطا زد سر هر انجمن		زآنکه به چنگ ازليت به فن
چنگ خدا بهر دل خود زدند		چنگ نکو بود ولي بد زدند
روح نجنبيد بر آهنگشان		چنگ نزد بر دل کس چنگشان