امروز برو؛ فردا بيا!
نويسنده:دکتر سيامک شايان امين و دکتر اميد اميربنده
چه زماني دندانپزشک بايد وقت بيمار خود را کنسل کند؟
آيا داشتن تبخال لب ميتواند مانعي براي انجام درمان دندانپزشكي باشد؟ آيا در دوره عادتماهانه نميتوان معالجات دندانپزشكي را انجام داد؟ آيا سردرد و اضطراب و تپش قلب و احساس ضعف و خستگي كه همه ميتوانند منشأ رواني و ثانويه به استرس دندانپزشكي باشند؛ مانع انجام کار دندانپزشكياند؟
اهميت مساله در آن است كه تعويق بيهوده وقت بيماران جدا از ضرر اقتصادي براي دندانپزشك، گاه موجب وقفه طولاني بيماران در پيگيري درمان دندانپزشكي ميشود كه ممکن است آسيب جبرانناپذيري به بافت دهان و دندان او وارد کند و مثلا يك ترميم ساده را به درمانهاي پيچيدهتر بدل کند.
علتهاي شايع تعويق درمان بيمار
با توجه به منابع علمي، تصميمگيري دندانپزشکان در به تعويق افتادن وقت درمان تنها در مواردي كه بيمار دچار هرپس حاد اوليه، آبله مرغان و سرماخوردگي باشد، صحيح است و در موارد ديگرضرورتي ندارد، زيرا بهعنوان مثال شدت تب و سرفه و سردرد و ضعف و خستگي و اضطراب و نگراني بيماران در تصميمگيري مهم است نه حضور آنها، تپش قلب، درد قفسه سينه و احساس ضعف و خستگي و سردرد خود ثانويه به اضطراباند و ميتوانند قابل كنترل باشند و آفت و ليكن و هرپس لب تنها اگر در ناحيه تحت درمان باشند، ممكن است بتوانند محدوديتي ايجاد كنند.
کجا بايد احتياط کرد؟
خونريزي زير پوستي: دندانپزشكان هميشه پيش از خارج کردن دندان تاريخچه خونريزيهاي غيرعادي و مصرف داروهاي بيمار را بررسي ميکنند، اما سؤال ديگري كه بايد مدنظر باشد، بروز لكه يا كبود شدن پوست بدون ارتباط با وارد شدن فشار و ضربه به آن ناحيه است كه خصوصاً وقتي در بيش از يك محل باشد، اختلالات خونريزيدهنده را مطرح مي كند. گاهي دندانپزشكان با مشاهده پتشيهاي متعدد مخاط دهان و خونريزيهاي لثه در محلهاي متعدد كه ارتباطي با بهداشت دهان و التهاب لثه ندارد، به اختلالات خونريزي دهنده پي ميبرند.
سرفه: سرفههاي مداوم معمولاً امكان انجام معالجات دندانپزشكي را محدود يا غيرممكن ميکند. ارزيابي شدت سرفه به اين دليل مهم است که حملات سرفه ممكن است با افزايش فشار آلوئولر و فشار داخل قفسه سينه بازگشت وريدي را كاهش داده و باعث سنكوپ شود. بسته به اينكه سرفه حاد است يا مزمن، با تب يا خلط همراه است يا خير، فرد سيگاري است يا خير و تاريخچه پزشكي وي و مرور سيستمهاي مختلف بدن، در مورد اينکه آيا يك عفونت قابل انتقال همچون سرماخوردگي و عفونتهاي ويرال (سرفه حاد همراه با تب و خشونت صدا) يا سل (سرفه مزمن همراه با خلط) مطرح نيست تا درمان را به تعويق اندازد يا خير؛ تصميمگيري ميشود.
هرپس عودكننده لب و دهان: شدت، گستردگي و محل ضايعات، معيار تصميمگيري براي انجام يا تعويق درمان است. گاه چنان است كه مانند زخمهاي حاد و منتشر دهان امكان درمان دندانپزشکي ممکن نيست يا به رنج و اذيت بيمار نميارزد و بايد درمان دندانپزشكي را تا بهبود ضايعات به تعويق انداخت. در مورد ضايعات كوچك در لب، وقتي سطح ضايعه دلمه بسته و خشك است، خطر انتقال عفونت وجود ندارد، ولي اگر امكان انجام معالجات دندانپزشكي بدون كندهشدن دلمه و ايجاد زخم و آسيب پوست ممكن نيست، بايد مسأله انتقال عفونت را جدي گرفت.
منبع:http://salamatiran.com
/خ
