مؤمنان سالم ترند

شيوه زندگي مهم ترين ابزار براي حفظ و ارتقاء سلامت است و از بين 12 عامل مؤثر در شيوه زندگي سالم چهار عامل ايمان به خداوند، فعاليت فيزيکي منظم، تغذيه خوب و مديريت استرس ها و هيجان هاي زندگي از اهميت بيشتري برخوردار هستنند. ايمان به خداوند عاملي جدي در شيوه زندگي است که پس از سال ها فراموشي، اکنون درمحافل علمي و سلامتي جهان مورد توجه واقع شده است به طوري که متخصصان مي گويند: «وقت آن رسيده که به بعد معنوي اسلام توجه شود و آن اعتقاد به خالق براي نظم حاکم بر جهان هستي و معني دار بودن زندگي است.» توجه به معنويت، پاسخ به يکي از نيازهاي ضروري انسان بوده و کمبود آن مانند کمبود ساير مواد ضروري براي حيات انسان مانند کمبود ساير مواد ضروري براي حيات انسان مانند کمبود ويتامين ها، عوارض ناگوار و بيمارگونه فراواني را در پي خواهد داشت. اين عامل به صورت مستقيم در اسلام معنوي و به صورت غيرمستقيم در همه ابعاد جسمي، رواني و اجتماعي تأثيرگذار است و براي دستيابي به حداکثر سلامت نقش ويژه اي را ايفا مي کند. در محيط فيزيکي، اجتماعي و رواني اطراف ما عوامل زيادي وجود دارند که تهديد کننده سلامت بوده و تعداد زيادي از آنها از کنترل ما خارج هستند. در ساده ترين شکل ايمان به خالق برتر، تحمل ما را در پيشگيري و از هم پاشيدگي ناشي از اين عوامل مخرب، افزايش مي دهد. در کتاب ارزشمند «رهنمودهاي سلامت زيستن» مي خوانيم که: «اعتقاد به معني داشتن زندگي، نظم حاکم بر جهان و قدرت برتر است که به زندگي فرد مفهومي ژرف تر مي بخشد و روح انسان را به گذشت، بخشش و رسيدگي به نيازهاي ديگران بيش از نيازهاي خود فرا مي خواند.» پرورش روح به هر شيوه اي که انجام پذيرد نتيجه اش فرا رفتن از رنج هاي انسان است، ارتباط با خالق برتر از طريق عبادات و آيين ها به زندگي فرد معنايي تازه مي بخشد. افراد سالم از نظر روحي، اهدافي اساسي را در زندگي دنبال مي کنند. آنها آموخته اند که چگونه به زندگي فرد معنايي تازه مي بخشد. افراد سالم از نظر روحي، اهدافي اساسي را در زندگي دنبال مي کنند. آنها آموخته اند که چگونه عشق به شادي و آرامش را احساس کنند و به خود و ديگران براي دستيابي به ظرفيت هاي شان ياري رسانند.»

نشان هاي برخورداري از معنويت:

در يک مقايسه اگر بهداشت جسمي را داشتن بدني سالم با کارکرد مطلوب بدانيم، شخص برخوردار از بهداشت معنوي، توجه و کوشش براي دستيابي به کمال داشته، اخلاقيات و اصول تعريف شده اي دارد و هدفي متعالي را در زندگي دنبال کرده و متعهد به ارزش هاي والا و عشق به شادي و آرامش را احساس کنند و به خود و ديگران براي دستيابي به ظرفيت هاي شان ياري رسانند.»
نشانه هاي برخورداري از معنويت: در يک مقاسيه اگر بهداشت جسمي را داشتن بدني سالم با کارکرد مطلوب بدانيم، شخص برخوردار از بهداشت معنوي، توجه و کوشش براي دستيابي به کمال داشته، اخلاقيات و اصول تعريف شده اي دارد و هدفي متعالي را در زندگي دنبال کرده و متعهد به ارزش هاي والا وخالق برتر است. مختصر اين که، ايمان به خداوند وخالق برتر، انسان را در طوفان هاي مهيب زندگي و موقعيت هاي اضطراب آور و غير قابل پيش بيني به صورت سپري محکم، حفظ مي کند. ايمان و معنويت در ساده ترين شکل آن همچون واکسني است که ما را در هجوم بيماري هاي رواني ياري مي کند.
منبع:نشريه روشنان - ش 5
/خ