الف- زمینه برای تسلط شیطان
ضررهای فراوانی بر غضب می توان بر شمرد که مهمترین آن تسلط شیطان بر انسان است. اساساً فرد خشمگینی که قادر به کنترل خشم خود نیست و نمی تواند در آن لحظه تصمیمات مثبت بگیرد و وجودش را آتش کینه و انتقام پر کرده است در آن لحظه وجودش بستری مناسب برای بهره برداری شیطان است و شیطان می تواند به راحتی او را گمراه کرده واز همین راه به اهداف شوم خود دست یابد.امام باقر (ع) در این زمینه می فرماید: غضب، آتش پاره ایست از شیطان، که در باطن فرزندِآدم است و چون کسی از شما عصبانی شد چشمهای او سرخ می شود و باد به رگهای او می افتد و شیطان در وجودش داخل می شود.[1] البته اگر انسان تحت تاثیر شیطان قرار گیرد ممکن است به هر گونه گناه وکار ناشایستی مرتکب شود.
ب- دوری از فضائل اخلاقی
انسان در حال عصبانیت از ادب و حیا و عفت فاصله می گیرد. احترام بزرگان و اطرافیان را نمی تواند نگهدارد. پرده حیا و عفت را می درد در نتیجه سخنانی بر زبانش جاری می شود که در حالت عادی از گفتن و حتی شنیدن آن خجالت می کشد. دست به کارهایی می زند که هر گز با اخلاق و انسانیت هم خوانی ندارد.
ج- خواری و رسوایی
از دیگر مفاسد خشم های بی جا، خواری و ذلّت و رسوایی فرد عصبانی است. او معمولًاوقتی که حالت خشم برایش عارض می شود، در میان جمع فردی غیر عادی، ناتوان، سبک قلمداد می شود که قادر به کنترل وجودش نیست و نمی تواند امور زندگی اش را مدیریت کند و تمام کسانی که او را در آن حال می بینند به دیده حقارت ویا ترحّم به او می نگرند.
د- سلب اعتماد دیگران
افراد جامعه بویژه عقلای قوم و نخبگان، به افراد عصبانی کمتر اعتماد می کنند چرا که احساس می کنند او به اندک بهانه ای خشمگین می شود و تصمیماتی می گیرد که مبنای عقلانی و منطقی ندارد گر چه بعداً اظهار ندامت کرده و عذر خواهی هم می کند.پی نوشت ها:
[1] معراج السعادة، ص 326.
منبع: حوزه نت
