نقش خنده در کلاس
عقیده من این است که خنده در کلاس درس مثل قهوه خانه در مسیر سفر است اگر شخصی مردم را سوار ماشین کند و ده ساعت پشت سر هم در ماشین بمانند خسته می شوند. وقتی بعد از 10 ساعت پیاده شدند باید 10 ساعت هم استراحت کنند اما اگر هر 100 کیلومتری مثلاً در قهوه خانه ای پیاده شوند و آبی به سر و رویشان بزنند و یک چای بنوشند بدون خستگی به مقصد می رسند ما نیز به خاطر این که خسته نشوید یک جمله شیرین می گوییم این جمله جذابیت به وجود می آورد و کلاس مورد توجه عموم قرار می گیرد.
خنده عبادت
خنده نیز می تواند عبادت باشد مثلاً اگر بچه ای کوچک نماز خواند و شما به او «آفرین» بگویید و لبخند بزنید این لبخند که تأیید عبادت بچه است برای شما عبادت می شود. عبوس شدن شما نیز می تواند عبادت باشد وقتی در برابر منکری چهره در هم می کشید یعنی من این کار را نمی پسندم پس هر کاری که رنگ و بوی خدایی داشته باشد عبادت است.
عکس نگیرید فیلم بگیرید
من بارها گفته ام که برای قضاوت عکس نگیرید بلکه فیلم بگیرید قضاوت بر روی عکس ناجوانمردانه و بی انصافی است چون کار و فعالیت و خنده و گریه و زحمت و استراحت همه با هم است وقتی شما از خنده عکس می گیرید و یا از خوردن عکس می گیرید بیننده می گوید: عجب آدم شکموییبا عکس می توان آبروی افراد را ریخت، ولی در فیلم پیداست که این فرد خنده دارد گریه هم دارد. استراحت دارد فعالیت هم دارد نقطه ضعف دارد نقطه قوت هم دارد از خدا بیاموزیم که خوبی ها را اظهار می کند و بدی ها را می پوشاند: «یا من اظهر الجمیل و ستر القبیح»
دنیا، غم و شادی را با هم دارد
کل جهان، شادی و غم است خوشی و ناخوشی با هم است زنبور عسل از یک سمت نیش می زند و از یک سمت عسل درست می کند. شاعر می گوید: «جهان یا نوش است یا نیش» و خداوند این عصاره نیش و نوش را در یک زنبور جمع کرده است، دنیا همین است.حضرت علی(ع) می فرماید: «دار بالبلاء محفوفه» دنیا خانه ای است که به بلا پیچیده شده است همه دنبال راحتی هستند می گویند چه وقت درس تمام می شود؟ چه وقت می شود دانشگاه تمام شود؟ این پنبه را از گوش برداریم که روی خوشی را در اینجا خواهیم دید خوشی اینجا با ناخوشی همراه است خوشی مطلق در آن دنیاست.
قرآن از جهانی وعده داده است که در آنجا غصه نیست. «لا یمسهم السوء» آنجا غصه نیست خیلی ها می گویند: فلانی خوش است می گوییم: پهلویش بنشین ببین خوش است یا ناخوش. عیب ما این است که تلخی را می بینیم و شادی یادمان می رود یعنی اگر 29 شب سحری بخوریم روزه بگیریم نمی گوییم توجه! توجه! من 29 شب سحری خوردم و روزه گرفتم اما اگر یک شب سحری نخوریم می گوییم: ما امشب سحری نخوردیم.
منبع: حوزه نت
