آشکار شدن غریزه جنسی در جوان و بالغ شدن وی به معنای این نیست که او از همه جهات - اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی - پا به مرحله بلوغ نهاده و آمادگیهای لازم را برای ازدواج و تشکیل خانواده، پیدا کرده است، بلکه او باید مدت زمان دیگری را صبر کند تا از هر جهت، پختگی مناسب را برای تشکیل زندگی مشترک زناشویی به دست آورد.
در واقع ظهور غریزه جنسی، در سنین جوانی، به منزله بشارتی است در جهت رشد طبیعی فردی جوان که او در آینده ای نه چندان دور، می تواند همانند هر انسان بزرگسالی تشکیل خانواده دهد. جوان نباید بیش از این درباره غریزه جنسی و مسائل زندگی زناشویی، جستجو و کنکاش کند، چرا که پی گیری بیش از حد و تخیل و اندیشیدن بیش از اندازه در این باره، موجب انحراف فکری، اختلال روانی و از بین رفتن آرامش روحی و عدم توفیق در درس و تحصیل خواهد شد. جوان باید ارزش فرصتهای دوران جوانی را بداند و با برنامه ریزی دقیق و حساب شده، در طول زندگانی خود، حداکثر بهره برداری را از آن بنماید .
دانشمندان بزرگ، بیشترین موفقیت خود را، مرهون بهره گیریهای صحیح از دوران جوانی خود می دانند و با مطالعه و کسب تجربه های فراوان و اندوختن دانشهای بیشمار - در هنگام میانسالی از آنها نتایج پر بار علمی گرفته اند . اگر زندگی شخصیتهای علمی و محققان، نوابغ و دانشمندان مذهبی و متفکران بزرگ را مورد مطالعه قرار دهیم، متوجه خواهیم شد که همه آنان افرادی بوده اند که از خوش گذرانیها و هوسبازیها خود را کنار کشیده اند و احتیاجهای طبیعی و غریزی خود را از طریق مشروع ومعقول با صبر و بردباری و در موقع مناسب اعمال کرده اند. محال است کسی ادعا کند: در عین حالی که میل جنسی سراسر وجودش را تحت تسلط خود در آورده، از نظر درسی و مطالعه و تحقیقات علمی لطمه اساسی بر او وارد نشده باشد! چنین ادعایی فریبی بیش نبوده، بخصوص در دوران جوانی، تحقق چنین امری از محالات است. انسانهای حقیقی و شخصیتهای بزرگ و به کمال رسیده، همگی در ردیف کسانی بوده اند که با پاکی و تقوا زیسته و هرگز عظمت روحی و شخصیت معنوی خود را با روابط نامشروع آلوده نکرده اند.پاره ای از مهارتهای فنی و عملی نیز در زندگی پسران مورد نیاز است و بهتر است در دوران جوانی با استفاده از اوقات فراغت به فراگیری آنها پرداخت، از قبیل : تعمیر وسائل مکانیکی، برقی و ... که ما را برای زندگی آینده آماده می سازند.جوان باید هوشیار باشد و در کارها و فعالیتهای روزانه به عقل خود، میدان دهد و بر عواطف و احساسها و غرایز خود تسلط یابد، تا بتواند مسائل را درست ارزیابی کند. باید ریشه تمایلها و خواسته های خود را بررسی نماید، اگر موافق عقل و قوانین شرع بود آن را دنبال کند، وگرنه از انجام آن کار صرف نظر نماید.
در این مرحله از زندگی، باید بیش از پیش با خدای خود انس و الفت پیدا کند و در نیایشهای خود از او یاری بخواهد، زیرا انسان در این دوره بیشتر از هر زمانی در طول دوران زندگانی خود مورد توجه خداوند است . ابتدای بلوغ، جوان هنوز مرتکب گناه و معصیت نشده، صفحه دلش پاک و بی آلایش است. اگر خطایی مرتکب شود، زود توبه اش مورد قبول خداوند، واقع خواهد شد. بیشتر توفیقات دانشمندان و علمای ارزشمند، بر اثر پاک زیستن در دوران جوانی است. در این دوران بوده است که رابطه خود را با خالق خویش، مستحکم کرده و به مقامهای عالی روحی نایل گردیده اند.
جنگ ایران و عراق، حوادثی را پیش آورد که عملا نشان داد، انسانهای پاکی که در عنفوان جوانی باعشقی سرشار و قلبی مملو از ایمان به خدا، در فعالیتهای اجتماعی و مردمی خود با دلی شاد و لبی خندان و تلاشی خستگی ناپذیر در صحنه های نبرد با دشمن، چگونه انجام وظیفه کرده و به کارهای سازنده ای دست زدند و با درایت کامل به سوی کمال نهایی و قرب الهی پیش رفته و ره صد ساله را یک شبه طی نمودند .
ایام جوانی به سرعت سپری خواهد شدو بار دیگر بازنمی گردد. جوان باید طوری برنامه زندگی خویش را تنظیم نماید که از اوقات فراغت خود به نفع سازندگی روحی و روانی خویش بهره گیرد و برای ادامه تحصیل و شغل مناسب در آینده، آمادگی لازم را به دست آورد. باید قدر فرصتها و ایام پر ارزش جوانی را بداند و آن را بیهوده هدر ندهد.
جوان باید در زندگی اش برنامه و نظم داشته باشد، تا اوقاتش چراگاه وسوسه های شیطانی نگردد. او باید از تفریح و ورزش برای سالم سازی بدن در جهت پرورش روح، استفاده کند، زیرا تفریح سالم، انسان را از ملالت کارهای یک نواخت زندگی، رهایی می بخشد. حضرت علی ال می فرمایند: فرح و شادمانی، باعث وجد و نشاط روح می شود .
متأسفانه بعضی از جوانان ما نمی دانند، چگونه از اوقات فراغت خود بهره جویند. گاهی در خلال ایام تعطیلی و فراغت مرتکب گناه می شوند، و دست به کارهای نامشروع می زنند و در نتیجه، موجبات کسالت و پشیمانی خود و دیگران را فراهم می سازند. بنابراین، جوان می تواند قسمتی از فرصتهای خود را پس از مطالعه دروس به ورزش و انجام فعالیتهای جسمی وهنری با دوستان خوب اختصاص دهد؛ از این رو انجام اعمال زیر را در ایام فراغت پیشنهاد می کنیم :
- استفاده از نرمش و حرکتهای سبک، به طور مرتب و روزانه و یا هفته ای یک بار پرداختن به ورزشهای سنگین، مانند کوهنوردی، شنا، والیبال، فوتبال، گشتی و ... ولی نباید همه اوقات فراغت صرف ورزش شود، بلکه با برنامه ریزی از فرصتها استفاده شایسته ای به عمل آید.
- هر جوانی باید استعدادهای ذوقی خود را نیز شناسایی کند و با اختصاص دادن وقت مناسبی آن را پرورش دهد؛ مثلا، می تواند در زمینه نقاشی، عکاسی، خطاطی، شعر، مکانیکی و الکترونیکی و غیره، پس از خستگی از مطالعه، پاره ای از فرصتهای مرده را که معمولا بدون استفاده باقی می مانند، به این قبیل امور تفتنی اختصاص دهد تا در این زمینه ها تجربه ای کسب کند. پرداختن به امور ذوقی از این جهت اهمیت دارد که اولا: بر توانایی انسان می افزاید. ثانیا: سبب تلطیف روح می شود و زندگی را از حالت خشک و بی روح، خارج ساخته و شخصیت انسان را به صورت چند بعدی (نه یک بعدی) رشد می دهد. در مطالعه باید علاوه بر کتب درسی و کتابهای مفید در زمینه های اعتقادی، اخلاقی، تاریخی، سیاسی، به افزایش اطلاعات عمومی و فراگیری تجویدو قراءت قرآن و زبانهای خارجی نیز توجه داشت و در زمینه های مختلف بر اطلاعات خود افزود تا وسعت دید پیدا نمود.
- پاره ای از مهارتهای فنی و عملی نیز در زندگی پسران مورد نیاز است و بهتر است در دوران جوانی با استفاده از اوقات فراغت به فراگیری آنها پرداخت، از قبیل : تعمیر وسائل مکانیکی، برقی و ... که ما را برای زندگی آینده آماده می سازند.
- پاره ای از مهارتهای فنی و عملی نیز در زندگی دختران، مورد نیاز است و بهتر است در دوران جوانی با استفاده از اوقات فراغت به فراگیری آنها پرداخت ، از قبیل : دوزندگی و برش پارچه و لباس و آشپزی و درست کردن غذا و شیرینی که دختران جوان را برای زندگی آینده ، آماده می سازد. پس باید در زندگی، برنامه ریزی همه جانبه کرد و به پرورش استعدادهای فکری، ذوقی، هنری، علمی پرداخت تا دیدی واقع بینانه پیدا کرده و شخصیتی جامع به دست آورد و به کمال انسانی نزدیک شود.
منبع: والدین و مربیان مسؤول، رضا فرهادیان، چاپ پنجم، مؤسسه بوستان کتاب، قم 1392
