هوا و صدا

مفضل (مي داني صداها چگونه پديد مي آيند؟) صدا از برخورد اشيا با يکديگر پديد مي آيد. اما آنچه صدا را به گوش ما مي رساند هواست. مي بيني که مردم همه ي روز و بخشي از شب در کارها و داد و ستدهاي شان با يکديگر گفتگو مي کنند. آن ها منظور خود را با سخن و کلمه مي فهمانند. (کلمه ها بر بال هوا مي نشينند و از لب ها و زبان ها خود را به گوش شنوندگان مي رسانند.خداوند دو نوع کلمه در جهان آفريده است؛ کلمه ي نوشتني که بر دل کاغذ و تابلو مي نشيند و کلمه ي گفتني که چون پرنده اي از دهان مردم پرمي گشايد، در هوا پر مي کشد و خود را به مقصد مي رساند.) کاغذ و تابلو ضخيم است ونوشته ها را در خود نگاه مي دارد؛ اما هوا رقيق و شفاف است، کلمات را از خود عبور مي دهد بي آن که اثر صدا بر آن بماند. راستي اگرهوا هم مثل کاغذ و تابلو ضخيم بود و کلمه ها را در خود نگاه مي داشت چه پيش مي آمد؟ در آن صورت جهان پر از کلمه و کاغذ مي شد(آن هم کلمات زشت و زيبا، سخنان مهرآميز وکلمات نفرت انگيز که با سخن گفتن مردم بر فضا نقش مي بست) و مردم را رنج مي داد. فکرش را بکن مردم (از کودکان تا جوانان و پيران) بايد هر روز پس از سخن گفتن دفترهاي کهنه را دور مي ريختند و دفترهاي نو را مي گشودند. اما خدا هوا را به گونه اي قرار داده که اثر سخن بدون هيچ فاصله اي ازبين مي رود. هوا جز اين فايده هاي ديگري دارد.(تنفس انسان ها، حيوانات و گياهان که همه با آن آشنا هستند) رساندن بوهاي خوب و بد.
(از سويي ديگر باد فرزند هواست) با حرکت هوا باد پديد مي آيد (که خود فايده هاي فراوان دارد).ورزش آن در تابستان، بدن ها را خنک مي کند. ابرها را از اين سوي آسمان به آن سوي مي برد، متراکم مي سازد تا از دل آن باران بيرون بيايد(و بر زمين ببارد وگل وگياه و انسان و حيوان سيراب گردد).
همچنين باد سبب لقاح و رويش گياهان مي شود. آبهاي جوش را خنک و اشياي ممنبع:ماهنامه فرهنگي کودکان ايران ،پوپک شماره 180.ربوط را خشک مي کند. بادهاي تندتر قايق هاي بادباني را در دل دريا جابه جا مي کند.
در يک کلمه، باد و هوا مايه ي حيات زمين مي شود. اگر بادها نبودند گياهان نمي روييدند و حيوانات و انسان ها مي مردند. (آيا تاکنون يک بار از خود پرسيده ايم چه کسي فضاي اطراف ما را از هوا پر کرده است؟)
خداوند ابرو خداوند باد
هوا را ميان زمين جاي داد
زمين را به لطف خودش زنده کرد
و گل را پر از شبنم و خنده کرد
نشاط شکوفه، گل و هر گياه
نشان دارد از عطر و بوي اله
به همراه ماه و ستاره، زمين
بگو بر خدا صدهزار آفرين
منبع:ماهنامه فرهنگي کودکان ايران ،پوپک شماره 180
/خ