و من اراد روع الزکام مدة ایام الشتاء فلیأکل کل یوم ثلث لقم من الشهد.
هر کس میخواهد دوره زمستان زکام را از خود دور ببیند هر روز لقمه ای از عسل میل کند.
عسل پاکیزه ترین و کامل ترین غذائی است که ساخته و پرداخته دارای بسیاری از املاح و شامل اکثر فلزات و متضمن تمام ویتامین هائی است که تاکنون کشف شده شفای کاملی است از بسیاری بیماریها، ارزان بلکه نسبت بخواصش رایگان در دسترس انسان قرار گرفته است.
آهن در عسل مرض کم خونی را معالجه میکند، فسفر و کلسیم آن امراض استخوانی را مداوا میکند، قند کامل آن در رشد و نیرو اثر معجزآسائی دارد: قلب را تقویت میکند، فشار خون را منظم میکند برای بیماری قند مضر نیست. در مورد امراض ریه و کبد و زخم روده و معده و ناراحتیهای عصبی و درمان صفرا و یرقان و تنظیم مجاری ادرار و کلیه خدمات گرانبهائی کرده است.
در مورد زکام و سرماخوردگی نیز نافعست اگر پیش از ابتلای بزکام بخوردن آن مداومت شود جلوگیری می کند و چنانچه بعدا خورده شود بواسطه خاصیت رادیواکتیوی آن و تشعشعات کهربائی زکام و انواع تبهای نهانی را آشکار میسازد.[1]
پی نوشت:
[1] على بن موسى (علیه السلام)، امام هشتم - مترجم، امیرصادقى، نصیر الدین، طب الرضا (طب و بهداشت از امام رضا علیه السلام)، 1جلد، معراجى - تهران، چاپ: ششم، 1381 ه.ش.
منبع: حوزه نت
