سکته داريم تا سکته !

در چند حالت ممکن است سکته قلبي ، خودش را نشان ندهد . يکي از آنها در بيماران ديابتي مزمن و ديگري در گروه سالمندان است . مثلاً فردي که 30 سال است ديابت دارد و اعصاب حسي اش آسيب ديده يا سالمندان بالاي 80 سال ، وقتي سکته مي کنند ، درد فشار دهنده و بي حسي دست و علايم ديگر سکته را که در افراد طبيعي ديده مي شود ، حس نمي کنند . من هميشه به دانشجويانم اين جمله را مي گويم که هر گاه سالخورده اي در حمام يا توالت زمين خورد و دچار بي حالي ، سرگيجه ، تپش قلب ، سکسکه بي جهت و تنفس تند شد ، حتماً از او نوار قلب بگيريد چون احتمال سکته وجود دارد . در حالي که اين علايم به طور کلاسيک بيانگر سکته نيستند . فردي که سکته کرده قاعدتاً بايد دچار فشار و درد در قفسه سينه شده ، عرق کند . تهوع داشته باشد و دست اش بي حس شود . البته در اين ميان مدت زماني که طول کشيده تا ديابت فرد تشخيص داده شود و شيوه ي کنترل علايم خيلي مهم است . بين کسي که يک سال است تشخيص ديابت برايش داده اند و قندش به مرز 160 رسيده با فردي که 30 سال قند خون بالاي 400 داشته ، قرصش را گاهي خورده و گاهي نخورده ، رژيم غذايي اش را رعايت کرده يا نکرده و به بيماري اش اهميت نداده است ، واقعاً تفاوت قائل ايم . قطعاً عوارض قند بالا در اين بيمار خيلي بيشتر است . نقش ارث در بروز فشار خون ، ديابت ، بالا بودن چربي خون و حتي تيپ شخصيتي ما مهم است . فردي که در خانواده اش بيمار مبتلا به ديابت دارد ، بايد بداند نسبت به افراد فاقد اين ژن سه برابر بيشتر در معرض خطر سکته ي قلبي است . اگر فشار خون هم داشته باشد خطر سکته ي قلبي در وي 9 برابر مي شود . حال اگر کلسترول بالا هم داشته باشد 27 برابر در معرض خطر سکته ي قلبي قرار دارد . پس بهتر است زماني که بچه هاي مان به دنيا مي آيند ، برايشان شناسنامه پزشکي درست کنيم ، يعني بگوييم پدر و مادر و پدر بزرگ و مادربزرگ اش چه بيماري هايي داشته اند تا متوجه شويم در برابر چه بيماري هايي بايد از همان کودکي پيشگيري را شروع کنيم . مثلاً روي تغذيه بچه دقت کنيم و او را ترغيب به مصرف سبزي و ميوه و مواد حاوي فيبر کنيم تا اين بيماري ها خودشان را در بزرگسالي نشان ندهد . يا لااقل عوارض کمتري بدهند . اين کودک وقتي بزرگ شد و به سن ازدواج رسيد ، بايد سعي کند با فردي ازدواج کند که نسل هاي بعدي ، نسل هاي سالمي باشند . همين کار را ژاپني ها انجام داده اند و مشکل کوتاهي قد نسل خودشان را حل کرده اند . علايم بيماري قلبي در ديابتي ها هم متفاوت است . به طور کلي ، هر دردي از ناف به بالا و از فک به پايين ( در مردان بالاي 40 سال و خانم هاي بالاي 50 سال ) که به هنگام عصبانيت و دويدن و فعاليت ايجاد شود نيازمند بررسي است . تفاوت ماهيت علايم در سالمندان بالاي 75 تا 80 سال نيز ديده مي شود . سالمندان مبتلا به ديابت پيشرفته و با ناراحتي قلبي بيشتر مي خوابند ، کم حوصله ترند ، در حمام و دستشويي سرگيجه مي گيرند ، بي دليل عرق مي کنند و نبض شان بي جهت تند است . پس توصيه داريم خانواده ها به اين تفاوت ها آگاه باشند و سالمند را جهت بررسي به موقع ارجاع دهند .
منبع:روزنامه ي سلامت شماره ي 229 /س