نميداند مه نامهربانم
نميداند مه نامهربانم
شاعر : امير خسرو دهلوي
| که دور از روي خويش بر چسانم |
|
نميداند مه نامهربانم |
| چو چشم ناتوانش ناتوانم |
|
چو زلف بيقرارش بيقرارم |
| بگو با آن مه نامهربانم |
|
برو باد و گدايي کن به کويش |
| و گرچه مي زني تيغ زبانم |
|
که گر چه مينهي بار فراقم |
| اگر در خاک ريزد استخوانم |
|
هنوزم دردت اندر سينه باشد |
| که تا گويد که شبها بر چه سانم |
|
بپوش از شمع حال سوز خسرو |
|
مقالات مرتبط