پدر امت و فرزندانش
فرزندان پدرامت كيانند؟
خداوند درقرآن ميفرمايد: «اَلَم تركيف ضرب الله مثلاً كلمهًًْ طيِّبهًًْ كشجرهًٍْ طيِّبهًٍْ، اصلها ثابتٌ و فرعها في السَّماء،تؤتي اكلها كلَّ حينٍ باذن رَبِّها»(1):«مَثل كلمهي طيبه مانند درخت پاك است،كه اصل آن ثابت و محكم و شاخههاي آن در آسمان است؛ودرهر زماني به اذن پروردگار،ثمراتش را تقديم ميكند».
اميرالمؤمنين«ع» فرمود: پيامبر«ص» فرمود: اي علي، مردم از درختان و شاخههاي مختلف خلق شدهاند،و من و تو از يك درخت خلق شدهايم. من اصل آن درختم، و تو فرع آن هستي، و حسن و حسين شاخههاي آنند،و شيعيان ما برگهاي آنند. هركس به شاخهاي از شاخههاي آن وصل شود، خداوند او را به بهشت ميبرد(2).
اميرالمؤمنين«ع» فرمود: پيامبر«ص» فرمود: اي علي، مردم از درختان و شاخههاي مختلف خلق شدهاند،و من و تو از يك درخت خلق شدهايم. من اصل آن درختم، و تو فرع آن هستي، و حسن و حسين شاخههاي آنند،و شيعيان ما برگهاي آنند. هركس به شاخهاي از شاخههاي آن وصل شود، خداوند او را به بهشت ميبرد(2).
پدرامت بالاتر از والدين نَسَبي
پيامبر«ص» فرمود: من و عليبنابيطالب دو پدر اين امتيم. حق ما برآنان از حق والدين خودشان بالاتراست، زيرا ما آنان را ازآتش به بهشت دارالقرار نجات ميدهيم،و از بندگي دنيا به مقام منتخب آزادمردان ميرسانيم(3).
هردو يكسان پدرامتيم
پيامبر«ص» فرمود:اي علي،من و تو دو پدر اين امتيم. شيعيان تو شيعيان من و ياران تو ياران منند،و دوستان تودوستان من، و دشمنان تو دشمنان منند(4).
دل ميسپاريم به قطعههاي زيبايي از كلام خداوند و احاديث اهلبيت«ع» كه پدر امت را به ما نيك معرفي كردهاند.
پدر امت در قرآن
امامصادق«ع» فرمود: پيامبر«ص»، يكي از دو پدرامت، و علي«ع»، پدر ديگر است. سؤال شد: اين مطلب در كجاي قرآن آمده است: فرمودند:«اعبدوا الله و لاتشركوا به شيئاً و بالوالدين احساناً»(5): «خدا را بپرستيد،و به او شرك قائل نشويد،و به والدين،نيكي كنيد»(6).
قَسَم به پدرامت
ازامامباقر«ع» دربارهي آيهي «و والدٍ و ما ولد»(7) سؤال شد.حضرت فرمود: منظور،اميرالمؤمنين«ع» و امامان از فرزندان اويند(8).
خدا پدرامت را سفارش كرده
امامباقر«ع» دربارهي آيهي «و وصَّينا الإنسان بوالديه...»(9): «به انسان،والدينش را سفارش كرديم...»، فرمود: منظور، پيامبر«ص» و علي«ع» است(10).
تشكرازپدرامت
جابرازامامباقر«ع» دربارهي اين آيه پرسيد: «اشكرلي و لوالديك»(11): «از من و والدين خود تشكر كن». حضرت فرمود:منظور پيامبر«ص» و عليبنابيطالب«ع» است(12).
پي نوشت ها:
1. سوره ابراهيم- آية23
2. بحارالأنوار- ج37، ص38
3. بحارالأنوار- ج36، ص9
4. بحارالأنوار- ج39، ص93
6.بحارالأنوار-ج36، ص8 .
7.سوره بلد-آية3 .
8.بحارالأنوار-ج36، ص11 .
9.سوره عنكبوت، آية8 .
10.بحارالأنوار-ج36، ص13 .
11.سوره لقمان-آية14 .
12.بحارالأنوار-ج36، ص7 .
منبع:نشريه قدر ،شماره 22
/خ
/خ
