سحر بلبل حکايت با صبا کرد
سحر بلبل حکايت با صبا کرد
شاعر : حافظ
| که عشق روي گل با ما چهها کرد |
|
سحر بلبل حکايت با صبا کرد |
| و از آن گلشن به خارم مبتلا کرد |
|
از آن رنگ رخم خون در دل افتاد |
| که کار خير بي روي و ريا کرد |
|
غلام همت آن نازنينم |
| که با من هر چه کرد آن آشنا کرد |
|
من از بيگانگان ديگر ننالم |
| ور از دلبر وفا جستم جفا کرد |
|
گر از سلطان طمع کردم خطا بود |
| که درد شب نشينان را دوا کرد |
|
خوشش باد آن نسيم صبحگاهي |
| گره بند قباي غنچه وا کرد |
|
نقاب گل کشيد و زلف سنبل |
| تنعم از ميان باد صبا کرد |
|
به هر سو بلبل عاشق در افغان |
| که حافظ توبه از زهد ريا کرد |
|
بشارت بر به کوي مي فروشان |
| کمال دولت و دين بوالوفا کرد |
|
وفا از خواجگان شهر با من |
|