زنگ ورزش هميشگي ست
نويسنده:محدثه رضايي
يک،دو،سه.....زنگ ورزش است. زنگ پرواز،زنگ پريدن به سوي شادابي،سلامتي و همه لحظه هاي خوب.
يک،دو،سه. زنگ مدرسه مي خورد.اين زنگ چه زنگي است؟ حدس بزنيد؟ يک زنگ پراز هيجان. توپ ازحياط مدرسه پر مي زندومي رود تا آسمان و خورشيد مي شود.نورمي دهد به لحظه هاي مدرسه،به لحظه هاي ورزش دختران شاد وخندان. مقنعه ها با نسيم،به اين سو و آن سو مي رود.صورت ها ازسلامتي، گل انداخته است.صداي شادي با صداي تاپ تاپ توپ بسکتبال برزمين مي خورد.حلقه منتظر است وزاويه اي که دراوج مي خواهد گل شود.
نوپ واليبال به سفيدي بال کبوتراني است که بالاي سردختران پر مي زند. دختران ورزش کاري که پنجه هاي قدرتمند خودرا گشوده اند وتوپ واليبال رادرآغوش مي کشند.
توپ اوج مي گيرد.وازبالاي توردرزمين حريف فرود مي آيد.چقدراين لحظه ها زيباست.
توپ بدمينتون مثل گنجشکي پرواز مي کند ومي رود.چشم ها به دنبال اوست وچشم ها ي ورزش کاراني که مادران سلامت آينده اند. دختران را مي گويم،همان ها که مقنعه هايشان با وزش نسيم به اين سومي رود.راکت رابه توپ مي زنند وتوپ گنجشک مي شود.پرمي زند ومي رود.مثل پرنده اي که پيغام سلامتي را به اين سو وآن سو مي برد.
...واينجا بوستان بانوان است، بوستاني که فقط براي دخترخانم هاست،بوستاني که پر ازگل است وپرازلبخند.دختران مي توانند با خيال راحت بازي کنندو پرنده شوند و آسمان را به زمين دعوت کنند. اينجا هم مثل حياط مدرسه است، ولي بزرگ تر. اينجا هم مي شود ازهمان ورزش هايي کرد که خانم معلم ياد داده است.چقدرخوب مي شد.دنيا پراز بوستان مي شد. بوستان هايي براي دختران که راحت بتوانند دوچرخه سوارشوند وسوار براسب چرخ دارخود،صداي شادي شان را به گوش درختان و گل هاي بوستان برسانند. مي دوند و گل هاي روسري شان درباد تکان مي خورد.مي دوند وکبوتران روسري شان با آسمان يکي مي شود.
يک،دو،سه.زنگ ورزش است.دخترخانم ها آماده باشند.اي کاش هميشه ورزش درزندگي مان بود.کاش هميشه درکوله پشتي مان يک توپ داشتيم تا هرکجا دوستانمان راديديم،آنها را هم به لحظه هاي پرازهيجان دعوت کنيم.هرلحظه مي تواند براي ما زنگ ورزش باشد،زنگ ورزشي که هميشگي است؛سلامتي بايد هميشگي باشد.
منبع:نشريه قاصدک،شماره 48
/ج
يک،دو،سه. زنگ مدرسه مي خورد.اين زنگ چه زنگي است؟ حدس بزنيد؟ يک زنگ پراز هيجان. توپ ازحياط مدرسه پر مي زندومي رود تا آسمان و خورشيد مي شود.نورمي دهد به لحظه هاي مدرسه،به لحظه هاي ورزش دختران شاد وخندان. مقنعه ها با نسيم،به اين سو و آن سو مي رود.صورت ها ازسلامتي، گل انداخته است.صداي شادي با صداي تاپ تاپ توپ بسکتبال برزمين مي خورد.حلقه منتظر است وزاويه اي که دراوج مي خواهد گل شود.
نوپ واليبال به سفيدي بال کبوتراني است که بالاي سردختران پر مي زند. دختران ورزش کاري که پنجه هاي قدرتمند خودرا گشوده اند وتوپ واليبال رادرآغوش مي کشند.
توپ اوج مي گيرد.وازبالاي توردرزمين حريف فرود مي آيد.چقدراين لحظه ها زيباست.
توپ بدمينتون مثل گنجشکي پرواز مي کند ومي رود.چشم ها به دنبال اوست وچشم ها ي ورزش کاراني که مادران سلامت آينده اند. دختران را مي گويم،همان ها که مقنعه هايشان با وزش نسيم به اين سومي رود.راکت رابه توپ مي زنند وتوپ گنجشک مي شود.پرمي زند ومي رود.مثل پرنده اي که پيغام سلامتي را به اين سو وآن سو مي برد.
...واينجا بوستان بانوان است، بوستاني که فقط براي دخترخانم هاست،بوستاني که پر ازگل است وپرازلبخند.دختران مي توانند با خيال راحت بازي کنندو پرنده شوند و آسمان را به زمين دعوت کنند. اينجا هم مثل حياط مدرسه است، ولي بزرگ تر. اينجا هم مي شود ازهمان ورزش هايي کرد که خانم معلم ياد داده است.چقدرخوب مي شد.دنيا پراز بوستان مي شد. بوستان هايي براي دختران که راحت بتوانند دوچرخه سوارشوند وسوار براسب چرخ دارخود،صداي شادي شان را به گوش درختان و گل هاي بوستان برسانند. مي دوند و گل هاي روسري شان درباد تکان مي خورد.مي دوند وکبوتران روسري شان با آسمان يکي مي شود.
يک،دو،سه.زنگ ورزش است.دخترخانم ها آماده باشند.اي کاش هميشه ورزش درزندگي مان بود.کاش هميشه درکوله پشتي مان يک توپ داشتيم تا هرکجا دوستانمان راديديم،آنها را هم به لحظه هاي پرازهيجان دعوت کنيم.هرلحظه مي تواند براي ما زنگ ورزش باشد،زنگ ورزشي که هميشگي است؛سلامتي بايد هميشگي باشد.
منبع:نشريه قاصدک،شماره 48
/ج
