حمله حيدري
شاعر: رفيع الدين خراساني
رد گشت در دست يك كس تمام
كه باشد محمد عليه السلام
كه چون او نيامد كسي در وجود
خمير تن پاكش از عقل بود
ز خلق جهان مطلبْ او بود و بس
نمي بود اگر او نمي بود كس
محمد حبيب خداي جهان
محمد سر جمله پيغمبران
محمد كه ايزد ثناخوان اوست
محمد كه لولاك در شأن اوست
محمد كه روي همه سوي اوست
خداوند عالم رضا جوي اوست
چه علوي چه سفلي طفيلش همه
محمد شبان است و عالم رمه
محمد شه آسمان و زمين
مقدّم نشين صف مرسلين
نموده به قدر اول انبياء
فرستاد آخر پي اهتدا
حبيب خدا سيدالمرسلين
كه شد بهرش ايجاد دنيا و دين
خليلي كه هر جا بُد آتشكده
گلستان دين از قدومش شده
كليمي كه عرش برين طور اوست
فروغ مه و مهر از نور اوست
مسيحي كه از روح پرور كلام
دهد مرده دل را حياتي تمام
محيطي كه جز ذات پروردگار
زظرفش بُرون نيست يك قطرهوار
گشايندة گنجهاي قديم
نمايندة راه اميد و بيم
چو پيغمبري يافت زو احتشام
در او قدرت صنع گشته تمام
لقب چو شدش خاتم از بهر آن
چه خاتم به هر عهد بُد او حكمران
ز آدم گرفته مسيح و كليم
كه هر يك ز پيغمبران عظيم
چوهنگام ناكامي و اضطرار
زدشواري و سختي روزگار
چوحاجت به درگاه حق كردهاند
به حق محمد طلب كردهاند
توسل نجستند تا با نبي
نشدمشكل انبياء منجلي
جهان جمله محتاج اشفاق اوست
رضامندي خلق از اخلاق اوست
به جز ذات مستغني كردگار
به احسان او جمله اميدوار
بلند است بس نزد حق پايهاش
فتادن روا نيست بر سايهاش
نگشتي از آن سايهاش آشكار
كه او بود از ساية كردگار
نيفتاد از آن سايهاش بر زمين
كه شبهش نباشد به هستي قرين
برون است توصيفش ازقيل وقال
به وصفش زبان خِرد گشته لال
من بيبضاعت كه باشم كه دم
زمدح و ز نعت محمد زنم
منبع:www.payambarazam.ir
/ن
كه باشد محمد عليه السلام
كه چون او نيامد كسي در وجود
خمير تن پاكش از عقل بود
ز خلق جهان مطلبْ او بود و بس
نمي بود اگر او نمي بود كس
محمد حبيب خداي جهان
محمد سر جمله پيغمبران
محمد كه ايزد ثناخوان اوست
محمد كه لولاك در شأن اوست
محمد كه روي همه سوي اوست
خداوند عالم رضا جوي اوست
چه علوي چه سفلي طفيلش همه
محمد شبان است و عالم رمه
محمد شه آسمان و زمين
مقدّم نشين صف مرسلين
نموده به قدر اول انبياء
فرستاد آخر پي اهتدا
حبيب خدا سيدالمرسلين
كه شد بهرش ايجاد دنيا و دين
خليلي كه هر جا بُد آتشكده
گلستان دين از قدومش شده
كليمي كه عرش برين طور اوست
فروغ مه و مهر از نور اوست
مسيحي كه از روح پرور كلام
دهد مرده دل را حياتي تمام
محيطي كه جز ذات پروردگار
زظرفش بُرون نيست يك قطرهوار
گشايندة گنجهاي قديم
نمايندة راه اميد و بيم
چو پيغمبري يافت زو احتشام
در او قدرت صنع گشته تمام
لقب چو شدش خاتم از بهر آن
چه خاتم به هر عهد بُد او حكمران
ز آدم گرفته مسيح و كليم
كه هر يك ز پيغمبران عظيم
چوهنگام ناكامي و اضطرار
زدشواري و سختي روزگار
چوحاجت به درگاه حق كردهاند
به حق محمد طلب كردهاند
توسل نجستند تا با نبي
نشدمشكل انبياء منجلي
جهان جمله محتاج اشفاق اوست
رضامندي خلق از اخلاق اوست
به جز ذات مستغني كردگار
به احسان او جمله اميدوار
بلند است بس نزد حق پايهاش
فتادن روا نيست بر سايهاش
نگشتي از آن سايهاش آشكار
كه او بود از ساية كردگار
نيفتاد از آن سايهاش بر زمين
كه شبهش نباشد به هستي قرين
برون است توصيفش ازقيل وقال
به وصفش زبان خِرد گشته لال
من بيبضاعت كه باشم كه دم
زمدح و ز نعت محمد زنم
منبع:www.payambarazam.ir
/ن
