درسي براي زندگي

مشعله ها، هميشه باز دارنده انسان از تلاش هاي پيش برنده است. آفت هاي جسمي و بيماري ها، سرعت  پرواز انسان را مي کاهد. خوشبخت کسي است که تني سالم و فرصتي و فراغتي آزاد داشته باشد تا بتواند به آنچه که «بايد» برسد و دست يابد. پيامبر، - که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد- در سخنانش با ابوذر، با يادآوري اين مطلب، اين درس بزرگ را مي دهد که بايد از فرصت ها، تندرستي ها، توانايي ها، فراغت ها و جواني ها، حداکثر استفاده را برد. پس از بيان اين نکته که بيشتر مردم در دو نعمت؛ «صحت و فراغت» مغبون و زيان زده اند، مي فرمايد:
«... اي ابوذر! پنج چيز را قبل از پنج چيز، قدر بشناس و غنيمت بدان:
1. جوانيت را، قبل از پيري،
2. تندرسيت را، قبل از بيماري،
3. داراييت را، قبل از تنگدستي،
4. فراغتت را، قبل از گرفتاري،
5. زندگيت را، قبل از مرگ ... (1)»
راستي چه درس شگفت و بزرگ و حکيمانه اي! مگر نه اينکه سرمايه هاي سودآور انسان در بازار زندگي، عبارت است از: جواني، سلامتي، امکانات مادي، فراغت، و سرمايه ي عمر؟! و مگر نه اينکه آفت هر يک از اين ها، در کنارش بيان شده است؟
اگر بتوانيم در جواني، کاري براي پيري بکنيم، اگر بتوانيم از تندرستي، بهره ي کامل ببريم، اگر موفق شويم «مال» را در جاي درست خود، مصرف و خرج کنيم، اگر از فرصت هاي گران بها، حداکثر استفاده بگيريم، و اگر از عمر گران مايه، براي خانه ي ابدي و سراي آخرت، ره توشه اي برداريم، ديگر چه غم و اندوهي؟
بيشتر زيان زدگان، کساني اند که گوهر وقت را، رايگان از دست مي دهند. مگر مي توان وقت رفته را باز آورد؟ ... هرگز!
از رسول خدا بشنويم:
«... اي ابوذر! از اين که کاري را به آينده موکول کني و کار امروز را به فردا بيفکني (تسويف) بپرهيز.
تو امروز، در مقابل امروزت هستي، از آينده چه خبر داري؟
اگر فردايي داشتي، براي فردايت چنان باش که براي امروزت بودي. و اگر به فردا نرسيدي، بر کوتاهي و قصور امروز، اندوه نخواهي داشت.» (2)

پي نوشتها:

1. بحار، ج 74، ص 72. ( يا أباذر، اغتنم خمسا قبل خمس - شبابک قبل هرمک و صحتک قبل سقمک و غناک قبل فقرک و فراغک قبل شغلک و حياتک قبل موتک. يا أباذر، اياک و التسويف بأملک فانک بيومک و لست بما بعده - فان يکن غد لک فکن في الغد کما کنت في اليوم - و ان لم يکن غد لک لم تندم علي ما فرطت في اليوم.)
2. همان.

منبع: ماهنامه ي خلق شماره ي دوم
/خ