چشمه سار نبوي

عاقبت عالمان بي عمل

برخي از مردم، ديگران را راهنمايي مي کنند، ولي وقتي نوبت به خودشان مي رسد، درمانده مي شوند. چنين افرادي در قيامت، جز حسرت، پشيماني و عذاب الهي بهره اي ندارند. پيامبر گرامي اسلام در حديثي مي فرمايد: «گروهي از بهشتيان به عده اي از دوزخيان نظر مي افکنند و مي گويند: چه کاري شما را به آتش کشانيد، در صورتي که ما به برکت و آموزش شما داخل بهشت شديم؟ آنان در پاسخ مي گويند: ما مردمان را به نيکي فرا مي خوانديم، ولي خود، اهل عمل به آن نبوديم». (1)

ثواب عيادت از بيمار

نشاط زايي و غم زدايي از بيمار، نقشي شگرف در سلامت بخشي به او دارد. بيمار به دليل درد و رنج و دوري از اجتماع به غم و اندوه دچار مي شود. از اين رو، نشستن کنار بيمار و سخن گفتن از اميد و سلامت، حالتي از سرزندگي در او به وجود مي آورد و دردها و ناراحتي هايش را التيام مي بخشد. رسول خدا صلي الله عليه و اله در سخناني مي فرمايد: «کسي که بيماري را عيادت مي کند، تا هنگامي که بازمي گردد، در راه بهشت قدم مي زند». (2)

نکوهش تظاهر کنندگان به گناه

بدون شک، گناهي که انسان، آشکارا و در حضور ديگران مرتکب مي شود، مجازات بيشتري خواهد داشت. تظاهر به گناه، حيا و عفت عمومي را خدشه دار مي کند و سبب مي گردد افراد ديگر براي گناه کردن گستاخ شوند. از اين رو، ميزان گناه و فساد در جامعه افزايش مي يابد و محيط سالم جامعه اسلامي آلوده مي شود. رسول گرامي اسلام مي فرمايد: «همه امت من بخشيده خواهند شد، مگر تظاهرکنندگان به گناه». (3)

نشانه هاي رياکاران

ريا، آفت روح و نابودکننده ايمان است. رياکاران، کارهاي نيک را تنها براي ستايش شدن از سوي ديگران انجام مي دهند. از اين رو، پيشوايان معصوم، در مورد ناپسند بودن آن، فراوان سخن گفته اند؛ زيرا اصولا قبولي عبادات از انسان، بر اخلاص و نيت صحيح مبتني است. در روايتي از رسول گرامي اسلام صلي الله عليه و اله درباره نشانه هاي انسان رياکار چنين آمده است: «شخص رياکار سه نشانه دارد: ميان مردم، با نشاط است، در تنهايي احساس کسالت مي کند و دوست دارد در همه کارها از او ستايش شود». (4)

گلچيني از بوستان نبوي

- خوش اخلاقي: کامل ترين مؤمنان در ايمان، خوش اخلاق ترين آنان است. (5)
- امانت داري: امانت داري، روزي مي آورد و خيانت کاري، ناداري. (6)
- ارزش عقل: همانا هر کار نيکي با عقل سنجيده مي شود و آن که عقل ندارد، دين ندارد. (7)
- غم روزي نخور: غم روزي فردا مخور؛ زيرا روزي هر فردايي مي رسد. (8)
- نگاه به پدر و مادر: نگاه فرزند به پدر و مادر از روي محبت و دوستي، عبادت است. (9)
- فضيلت نماز جماعت: کسي که براي اقامه نماز جماعت به سوي مسجد مي رود، براي هر قدمي، هفتاد هزار نيکي درجه و مقام مي گيرد. (10)
- هم نشيني با افراد دين دار: هم نشيني با افراد دين دار، سبب شرافت دنيا و آخرت است. (11)
- مبارزه با هواي نفس: با هواهاي نفساني خود مبارزه کنيد؛ چون مالک نفستان خواهيد شد. (12)
- جايگاه حيا: حيا، بخشي از ايمان است. (13)
- صبر: نسبت صبر با ايمان، همچون نسبت سر با بدن است. (14)
- جايگاه زشت گو: ورود بهشت بر هر زشت گويي حرام است. (15)
- امانت داري و وفاي به عهد: کسي که امين نيست، ايمان ندارد و کسي که به پيمانش وفا نکند، بي دين است. (16)
- بهترين دعا: اسغفار، بهترين دعاست. (17)
- گرامي ترين مردم: گرامي ترين مردم، پرهيزکارترين آنهاست. (18)

پي نوشت ها:

1. فيض کاشاني، وافي، چاپ اصفهان، 1324 هـ. ق. ج 14. ص 52.
2. ابوالقاسم پاينده، نهج الفصاحه، ش 1926.
3. نهج الفصاحه، ش 2167.
4. ابومحمد حسين حراني، تحف العقول، تهران، مکتبه الصدوق، 1376 ق، ص 10.
5. تحف العقول، ص 47.
6. تنبيه الخواطر، ج 3، ص 123.
7. تحف العقول، ص 53.
8. همان، ص 14.
9. همان، ص 38.
10. وسايل الشيعه، ج 17، ص 372.
11. صدوق خصال، دارالکتب الاسلاميه تهران، 1403ق، ج 1، ص 5.
12. نهج الفصاحه، ش 1302.
13. خصال، ج 1، ص 55.
14. بهاءالدين خرمشاهي و مسعود انصاري، پيام پيامبر، تهران، نشر حاجي، ح 8376، ص 365.
15. همان، ص 378.
16. همان، ص 347.
17. همان، ص 344.
18. همان، ص 392.

منبع: ماهنامه ي گلبرگ
/خ