ايران و جنگ يمن

ايران را متهم مي کنند که الحوثي ها را مسلح کرده و جنگ را به راه انداخته است: چرا؟
 

امروزه فضاي رسانه هاي بين المللي عليه ايران از سه عنصر ترکيب يافته: ايران هراسي، شيعه هراسي و اسلام هراسي. غرب و هم پيمانانش در کشورهاي عربي دست به دست هم داده اند و ايران را به عنوان اصلي ترين رهبر خط مقاومت اسلام و تشيع مورد هجمه قرار مي دهند؛ هم احساسات مذهبي، هم احساسات قوميتي و هم احساسات ديني مردم جهان را عليه جمهوري اسلامي ايران تحريک مي کنند.
امروز عربستان و يمن، شيعيان مظلوم اين کشور را به عنوان قرباني ايران هراسي ذبح مي کنند تا ايران را متهم کنند که به اين ها تسليحات داده و مي خواهد در امور داخلي کشورهاي ديگر دخالت کند. هدف آنان امتياز گرفتن از ايران در پرونده هاي بين المللي، همچون مذاکرات انرژي هسته اي است بنابراين، ارتش يمن به تحريک عربستان سعودي و عربستان نيز به دستور آمريکا در عرصه بين الملل اين جنگ را شروع کرده اند.
حکومت يمن براي پوشش دادن به شکست ها و ضعف خود در مقابل اين جنبش، ايران را به دخالت در امور داخلي خود متهم مي کند، در حالي که همه مي دانند اين تهمت ها از اساس دروغ است.
اگر استراتژي ايران، دخالت نظامي در کشورهاي ديگر بود، تا به حال حوثي ها يمن و عربستان را يکجا تصرف کرده بودند. مگر حزب الله لبنان نمي تواند کودتاي نظامي کند و يک شنبه حکومت اين کشور را به دست بگيرد؟ وقتي آمريکا به بهانه تأسيس شرکت هاي امنيتي، مخالفين حزب الله را مسلح کرد و با قطع شبکه مخابراتي حزب الله، بستر درگيري نظامي را فراهم کرد، حزب الله در مدت دو شبانه روز، گروه هاي مخالف را خلع سلاح کرده و اسلحه آن ها را تحويل ارتش لبنان داد. آيا حزب الله توان ايجاد کودتاي نظامي را نداشت؟ بنابراين اساساً ايران قصد ندارد طرفدارنش را در کشورهاي ديگر به مبارزه نظامي عليه حکومت هاي شان ترغيب کند.
مقامات ايران، از شروع جنگ همواره خواستار پايان درگيري ها شده اند.
گروه الحواثي مسلح است. چون اساساً در يمن قانون منع خريد و فروش اسلحه نيست و استان صعده به خاطر مرزي بودن به «سوق الاسلحه» (يعني بازار اسلحه) معروف است. در بازارهاي سلاح يمن، حتي اسلحه سنگين مي فروشند. مردم يمن در منازل خود اسلحه هاي سبک دارند. شايد يکي از سياست هاي حکومت يمن براي مشغول کردن مردم به مسائل پيش پا افتاده، همين مسئله باشد. يمن کشوري با بافت قبيلگي است. حکومت علاقه مند است مردم درگير نزاع هاي مسلحانه قبيلگي باشند و چندان درگير مسائل سياسي نشوند. همين سياست به ضرر حاکميت يمن تمام شد. چون باعث شد مخالفان حاکميت مسلح شوند. طبيعي است که اين گروه هم مي تواند اسلحه مورد نياز خودش را تأمين کند و نيازي هم به سلاح هاي ايران ندارد.
در آخرين جنگ، زمينه براي مصالحه آماده شد. جمهوري اسلامي ايران پيشقدم شد و قرار بود وزيرخارجه کشورمان به يمن برود تا بين طرفين مصالحه ايجاد کند؛ چون حدود سه ماه و اندي است که اين جنگ (جنگ ششم) ادامه پيدا کرده است. ولي ناگهان دولت يمن اعلام مي کند که وزارت خارجه يمن به دليل اشتغالات فراوان کاري، نمي تواند از وزيرخارجه ايران استقبال کند و در فرصت بعدي از ايشان دعوت خواهند کرد. اما تا امروز هم اين دعوت انجام نگرفته است. وزارت امور خارجه ايران، رسماً بار ديگر براي وساطت اعلام آمادگي کرد، دولت يمن با وقاحت تمام اين اقدام انساني و اسلامي ايران را رد کرد و گفت مردم يمن نيازمند به وصي نيستند.
از طرف ديگر همزمان با لغو سفر وزيرخارجه کشورمان به يمن، دخالت نظامي عربستان سعودي شروع مي شود. داستان از اين قرار است که عربستان به من پيغام مي دهد که براي حل مشکل، پاي ايران را به ميان نياور. عربستان به يمن تعهد مي دهد با تکيه بر توان نظامي اش جريان حوثي را براي هميشه ريشه کن خواهد کرد، ولي تاکنون، شيعيان به مقاومت خويش ادامه داده و همزمان در دو جبهه مي جنگند. (روز شمار اين مقاومت دليرانه در سايت هاي جريان الحوثي، به ويژه سايت «المنبرنت» و«صعده آنلاين» قابل مشاهده است.
منبع:نشريه امتداد- ش 48
/ن