كار، سرمايه جوان

همه مي توانند پارتي داشته باشند
 

در باب موفقيت جوانان جوياي كار و اندر حكايت شكار يك شغل خوب، افسانه هاي زيادي وجود داره. درون مايه بعضي از اين افسانه ها، داشتن سرمايه از ثرت آبا و اجداديه؛ و درون مايه برخي ديگه، نشستن پرنده خوشبختي به نام «پارتي» بر شانه هاي جوان جوياي كاره. خلاصه اينكه درون مايه زياده.
بعضي از افسانه ها، اين پروسه رسيدن به كسب و كار رو خيلي كوتاه تمام مي كنن و بعضي ديگر براي كش دار كردن داستان، تحصيلات دانشگاهي رو ـ حتي اگه علاقه به تحصيل و استعدادش رو هم نداشته باشي‌‌ ـ آغاز وصال به يك شغل خوب معرفي مي كنن.
با اين احتمال كه بعضي از اين افسانه ها، گاهي ممكنه در واقعيت هم باعث شكار يك شغل بشه، افسانه پارتي رو قبول مي كنيم، ولي نه اون پارتي كه منظور افسانه پردازان قالب ادبي كار و كسبه، بلكه «پارتي هايي» كه درون مايه داستان اين برنامه ست.
ما بر خلاف اون افسانه ها، به «پارتي ها» معقتديم نه «پارتي»؛ پارتي هايي كه اگر جوينده كار بخواد و همت كنه، به كمكش ميان؛ پارتي هايي كه اختصاصي نيستن. پارتي هاي داستان ما هر كدومشون يه اسم دارن.
اسم پارتي اول «خودشناسي و علاقه شناسيه» اين اولين پارتيه كه مي تونه به كمكتون بيايد. هر وقت صداش بزنيد، مثل غول چراغ جادو ظاهر مي شه.
اين پارتي به شما كمك مي كنه كه در زندگيتون، چيزهايي رو كه بيشتر از بقيه به اونا علاقه داريد، يعني علاقه مندي هاتون را بشناسيد و با اعتماد به نفس، مهارت هاي مربوط به موضوع مورد علاقه تون را ياد بگيريد. اگر بچه درس خوني هم باشيد، كه ان شاءالله هستيد، احتمالا اين موضوع مورد علاقه شما يه رشته دانشگاهي هم داره كه بهترين رشته دانشگاهي براي شماست. البته بعد از بررسي همه جانبه علاقه ها و توانمندي هاتون، انتخاب راه دانشگاه ضروري نيست. به هر حال، اگر در مرحله اول انتخاب شغل به اين پارتي متوسل نشيد، هيچ مشاور شغلي و تحصيلي نمي تونه كمك زيادي به شما بكنه.
تبصره: پارتي «خودشناسي و علاقه شناسي» يه كم جدي و سخت گيره. اگر بفهمه با آدمي سرو كار داره كه «رو راست» نيست، خيلي بهش كمك نمي كنه. اصلا خوشش نمي ياد از اينكه كسي در مورد خودش خيلي اغراق كنه يا اينكه بر عكس، منفي بافه كنه. مثلا اگه تا حالا يك بار هم از درس زيست شناسي نمره خوبي نگرفتيد، نگيد كه مي خوايد دكتر بشيد. يا اگه رياضي تون خيلي خوب نيست، حسابداري براتون شغل مناسبي نخواهد بود. يا اگه به ارتباط با ديگران علاقه اي نداريد، بدونيد كه نمي تونيد يك فروشنده موفق باشيد.
«مهارت افزايي» اسم پارتي دومه. خيلي از جووناي ما تنها به اين دليل دانشگاه مي رن كه با مدرك دانشگاهي بتونن شغل خوبي پيدا كنن. شايد مدرك تحصيلي براي به دست آوردن شغل مناسب و پردرآمد بتونه به ما كمك كنه، ولي همه قضيه اين نيست. مهارت هاي ما بيشتر از تئوري هاي دانشگاهي كمكتون مي كنن. به پارتي «مهارت افزايي» بگيد كه راهنمايي تون كنه تا مهارت عملي لازم براي شغلتون يا علاقه هاتون رو ياد بگيريد. شايد اونايي كه تحصيلات دانشگاهي دارن بتونن شغل خوبي دست و پا كنن، ولي مسلما اونايي در كار و حرفه شون موفق ترن كه مهارت هاي اون كار رو بلد باشن. پارتي «مهارت افزايي» مهربونه و كاري نداره كه دانشگاه رفتيد يا نه. وقتي ببينه به موضوعي علاقه منديد، مهارت هاي مورد نياز رو يادتون مي ده. بهتون مي گه چه دوره هايي رو بگذرونين و چه چيزايي رو تجربه كنين كه بعدا به كارتون بياد.
اسم پارتي سوم «راهنماي شغله». اين پارتي، اول چند تا سؤال از ما مي پرسه، بعد كمكتون مي كنه. چند تا از اين سؤالاش رو كه «لو» رفته براتون مي گم، از ما نشنيده بگيريد. مثلا مي پرسه: «چه نوع شغلي به شما احساس رضايت مي ده؟ با توجه به علاقه و مهارت هايي كه داري، كارهاي اجرايي رو بيشتر مي پسندي يا كارهاي تحقيقاتي حرفه خودتو بيشتر دوست داري؟» اين پارتي مثل ليدر تورهاي مسافرتي، شما رو به جست و جو مي بره. البته خودش همه كارها را انجام مي ده، فقط مي خواد شما در جريان كارها قرار بگيريد. پارتي «راهنماي شغل» اصلا به ميزان درآمد و شهرت شغل توجه نمي كنه. تكيه كلام اين پارتي اينه: «درآمد و محبوبيت يه شغل ممكنه در آينده كاملا متفاوت با اكنون باشه.» اون مي گه: «اگه شغلي رو دوست نداشته باشيد موفق نمي شيد.» خلاصه اونقدر مي گرده تا شغل مورد علاقه شما رو انتخاب كنه. شما بعدها مي فهميد كه اين پارتي چقدر به شما لطف كرده. خيلي ها برام تعريف كردن كه شغلي كه «راهنماي شغل» براشون انتخاب كرده بود، شغلي بوده كه اوايل فقط بهش علاقه داشتن؛ يعني نه درآمد زيادي داشته و نه خيلي مشهور بوده، ولي به خاطر علاقه، اونقدر از خودشون خلاقيت نشون دادن كه درآمدزيادي هم پيدا كردن.
منبع:گلبرگ 120