فوايد كار

احساس رضايت: همان طور كه هممون مي دونيم كار، لازمه معيشته. ما براي برآوردن خواسته ها و نيازهامون كار مي كنيم و از اين راه احساس رضايت و شادي هم پيدا مي كنيم؛ چون كه خودمونو، عضوي مفيد و سازنده در جامعه مي دونيم كه يكي از چرخ هاي مملكتون رو مي چرخونيم.
همفكري با ديگران: اين ضرب المثل معروف رو بارها نشنيديم كه «يك دست صدا نداره.» درست هم گفتن. در واقع كارهاي سنگين تر، افراد بيشتري رو مي طلبه. مثلا اگر ما بخوايم يك شركت تعاوني باز كنيم، غير ممكنه كه به تنهايي از عهده اين مسئوليت سنگين بربياييم. حتي اگر سرمايه اين كار رو داشته باشيم، به همفكري و ايده هاي جالب دوستانمون هم نياز داريم و بايد از افراد دوره ديده هم براي راه اندازي شركت استفاده كنيم. اين طوري حتي يك شركت كوچيك هم افراد زيادي رو دور هم جمع مي كنه كه همفكر و همراه هستن.
شخصيت سازي: اين مطلب واقعيت داره كه كار، آدمو مي سازه و اونو از تنبلي و سستي دور مي كنه. ما در هر كاري كه مشغول هستيم، تجربه هاي زيادي به دست مي ياريم. اصلا جوهر اصلي كار، همين به دست آوردن و سازنده بودنه.
شخصيت و احترام هم در سايه كار و تلاش به دست مي ياد. بي شك وقتي ما مشغول كاري هستيم، مي تونيم خودمونو فردي مفيد و محترم ببينيم. بنابراين، با تلاش و كوششه كه شخصيت شكل مي گيره و تثبيت مي شه. كار و اشتغال، احساس رضايت همراه با احترا م به دنبال داره و ما رو آزاد، بلند طبع، مستقل، سربلند و كوشا بار مي ياره. در مقابل، بيكاري ضربه بزرگي به شخصيت و جايگاه اجتماعي فرد وارد مي كنه.
مسئوليت پذيري: چقدر زيباست كه دين ما ـ اسلام ـ‌درباره كار و فعاليت تأكيد زيادي كرده و سستي و تنبلي رو قبول نداره و مخالف سرسخت بيكاريه. بزرگاري دينمون هم كار رو به معناي صنعت وهنر مي دونن.
البته اين هم خيلي مهمه كه دكتر، مهندس، دانشجو، معلم، دانش آموز و... همه و همه با عشق كار كنن و هر كدام به بهترين شكل وظيفه شون رو انجام بدن و از زير او شونه هالي نكنن.
عزت و سربلندي:

برو كار مي كن مگو چيست كار
كه سرمايه جاوداني است كار

اين بيت آموزنده رو بارها بارها شنيديم و شايد برداشت هاي متفاوتي ازش داريم. يكي از معاني اين بيت اينه كه هيچ وقت و در هيچ شرايطي، دستمونو جلوي اين و اون دراز نكنيم، بلكه با اميد به خدا روي پاي خودمون بايستيم و سربار كسي نباشيم و نونِ بازو و زخمت خودمونو بخوريم تا شرف و عزتمون حفظ بشه.