سيمين دانشور، نويسنده ممتاز معاصر
نويسنده:اكبر رضي زاده
منبع:راسخون
منبع:راسخون
بانوي بزرگ ادبيات داستاني سده ي جاري دکتر «سيمين دانشور» درهشتم ارديبهشت سال 1300 خورشيدي، درخانواده اي فرهنگي، علمي درشهر هنرمند پرور سعدي وحافظ ديده به جهان گشود.
پدرش پزشک ومادرش نقاش وهمچنين مدير هنرستان دخترانه ي شيراز بود.
تحصيلات ابتدايي ومتوسطه را در زادگاهش به پايان رساند. درسال 1317 درعنفوان جواني، جهت ادامه ي تحصيلات به تهران رفت و وارد دانشکده ادبيات شد. دکتر دانشور قبل از اينکه نخستين مجموعه داستانش «آتش خاموش : 1327» را منتشر کند، براي راديو و نشريات مختلف، مقالاتي در ارتباط با مسائل ومشکلات زنان وجوانان نوشت يا ترجمه کرد. دراسل 1328 يعني درست درسن 28 سالگي موفق به اخد دکتراي ادبيات فارسي آن هم ازمهم ترين مرکز علمي وقت- دانشگاه تهران- شد.
هرچند که اوج شکوفايي سيمين دهه ي 50-40 با انتشار رمان بسيار زيباي «سوو شون» بود ولي هنوز هم بعد از گذشت چند دهه، از بهترين زنان نويسنده ايراني به شمار مي آيد.
او در سال 1328 ترجمه ي داستان «سرباز شکلاتي» از برنارد شاو را انتشار داد.در 1329 با نويسنده ي توانمند معاصر شادروان «جلال آل احمد» آشنا شد، که همين آشنايي، خيلي زود منجر به ازدواج گرديد.
سال هاي 33-1331 را با استفاده از يک بورس تحصيلي به مطالعه در رشته ي زيبايي شناسي در دانشگاه استانفورد امريکا گذراند. پس از بازگشت به ايران به تدريس در هنرستان پرداخت و سپس در سال هاي 1338تا 1358 در رشته ي باستان شناسي وتاريخ هنر دردانشگاه تهران درس داد. دراين سال ها ترجمه هاي او از آثار چخوف، آرتور شنيتسلر، ويليام سارويان وناتانيل هاثورن، منتشر شد.
چندي عضويت هيأت دبيران مجله هاي نقش ونگار، علم وزندگي وکيهان ماه را داشت ودر سال 1347 به عنوان نخستين رئيس «کانون نويسندگان ايران» برگزيده شد.
سيمين در دومين کتابش «شهري چون بهشت» که در سال 1340 شمسي وارد بازارنشر شد، دنياي عيني وذهني زنان را با موفقيت توصيف مي کند. اما شهرت خود را مديون رمان مشهور «سو وشون، 1348» مي داند.
او دراين رمان زندگي خانوادگي قهرمانان خود را بر بسترزندگي اجتماعي مردم فارس درسال هاي جنگ جهاني دوم مي گسترد وتصويري هنرمندانه از دوره مورد نظر ارائه مي دهد.
سو وشون بارها تجديد چاپ شده وترجمه ي انگليسي آن به قلم «محمد رضا قانون پرور» در 1369 درامريکا انتشار يافته است.
ترجمه هاي ديگري هم از آن به زبان هاي آلماني (در 1997)، ترکي، روسي، ژاپني، هلندي وحتي اسپانيايي منتشر شده است.
درسال هاي پس از انقلاب اسلامي، دومجموعه ي «به کي سلام کنم، 1359» و «از پرنده هاي مهاجر، 1376» ودو جلد رمان زندگي نامه اي «جزيره ي سرگرداني ،1372»و «ساربان سرگردان، 1380» را انتشار داده است.
مجموعه اي از دو مقاله او با عنوان «غروب جلال، 1360 » منتشر شده است .اين کتاب توسط «فرزانه ميلاني» درسال 1362 به زبان انگليسي ترجمه شد. ازديگر آثار داستاني دکتر سيمين دانشور مي توان از «صورتخانه، 1368» که حاوي شش داستان کوتاه بوده وترجمه ي «مريم مافي » مي باشد ونيز «سوترا وداستان هاي ديگر، 1373 » که ايضاً مجموعه ي شش داستان کوتاه به ترجمه حسن جوادي وامين نشاطي مي باشد، نام برد . هر يک از کتابهاي بانوي داستان نويس مقتدر کشور از درونمايه و مضامين بکر و دلنشيني برخورداراست که کمتر کسي توانسته است به اين قله رفيع ادبيات داستاني ايران، دست يافته باشد.
گفتني است که مجموعه اي از ترجمه ها و تأليف هاي سيمين در زمينه ي هنر وادبيات با نام «در شناخت هنر، 1375» منتشر شده است.
ساير آثار دانشور که در متن مقاله نيامده به شرح زير است: «باغ آلبالو- آنتوان چخوف-1331» - «دشمنان - چخوف1331» - «بئاتريس - شنيسلر -1332»- «کمدي انساني- ويليام سارويان - 1333» - « داغ ننگ- هاتورن - 1333» «بنال وطن- آلن پيتون- 1351» - «ماه عسل آفتابي، 1362» و...
/ج
پدرش پزشک ومادرش نقاش وهمچنين مدير هنرستان دخترانه ي شيراز بود.
تحصيلات ابتدايي ومتوسطه را در زادگاهش به پايان رساند. درسال 1317 درعنفوان جواني، جهت ادامه ي تحصيلات به تهران رفت و وارد دانشکده ادبيات شد. دکتر دانشور قبل از اينکه نخستين مجموعه داستانش «آتش خاموش : 1327» را منتشر کند، براي راديو و نشريات مختلف، مقالاتي در ارتباط با مسائل ومشکلات زنان وجوانان نوشت يا ترجمه کرد. دراسل 1328 يعني درست درسن 28 سالگي موفق به اخد دکتراي ادبيات فارسي آن هم ازمهم ترين مرکز علمي وقت- دانشگاه تهران- شد.
هرچند که اوج شکوفايي سيمين دهه ي 50-40 با انتشار رمان بسيار زيباي «سوو شون» بود ولي هنوز هم بعد از گذشت چند دهه، از بهترين زنان نويسنده ايراني به شمار مي آيد.
او در سال 1328 ترجمه ي داستان «سرباز شکلاتي» از برنارد شاو را انتشار داد.در 1329 با نويسنده ي توانمند معاصر شادروان «جلال آل احمد» آشنا شد، که همين آشنايي، خيلي زود منجر به ازدواج گرديد.
سال هاي 33-1331 را با استفاده از يک بورس تحصيلي به مطالعه در رشته ي زيبايي شناسي در دانشگاه استانفورد امريکا گذراند. پس از بازگشت به ايران به تدريس در هنرستان پرداخت و سپس در سال هاي 1338تا 1358 در رشته ي باستان شناسي وتاريخ هنر دردانشگاه تهران درس داد. دراين سال ها ترجمه هاي او از آثار چخوف، آرتور شنيتسلر، ويليام سارويان وناتانيل هاثورن، منتشر شد.
چندي عضويت هيأت دبيران مجله هاي نقش ونگار، علم وزندگي وکيهان ماه را داشت ودر سال 1347 به عنوان نخستين رئيس «کانون نويسندگان ايران» برگزيده شد.
سيمين در دومين کتابش «شهري چون بهشت» که در سال 1340 شمسي وارد بازارنشر شد، دنياي عيني وذهني زنان را با موفقيت توصيف مي کند. اما شهرت خود را مديون رمان مشهور «سو وشون، 1348» مي داند.
او دراين رمان زندگي خانوادگي قهرمانان خود را بر بسترزندگي اجتماعي مردم فارس درسال هاي جنگ جهاني دوم مي گسترد وتصويري هنرمندانه از دوره مورد نظر ارائه مي دهد.
سو وشون بارها تجديد چاپ شده وترجمه ي انگليسي آن به قلم «محمد رضا قانون پرور» در 1369 درامريکا انتشار يافته است.
ترجمه هاي ديگري هم از آن به زبان هاي آلماني (در 1997)، ترکي، روسي، ژاپني، هلندي وحتي اسپانيايي منتشر شده است.
درسال هاي پس از انقلاب اسلامي، دومجموعه ي «به کي سلام کنم، 1359» و «از پرنده هاي مهاجر، 1376» ودو جلد رمان زندگي نامه اي «جزيره ي سرگرداني ،1372»و «ساربان سرگردان، 1380» را انتشار داده است.
مجموعه اي از دو مقاله او با عنوان «غروب جلال، 1360 » منتشر شده است .اين کتاب توسط «فرزانه ميلاني» درسال 1362 به زبان انگليسي ترجمه شد. ازديگر آثار داستاني دکتر سيمين دانشور مي توان از «صورتخانه، 1368» که حاوي شش داستان کوتاه بوده وترجمه ي «مريم مافي » مي باشد ونيز «سوترا وداستان هاي ديگر، 1373 » که ايضاً مجموعه ي شش داستان کوتاه به ترجمه حسن جوادي وامين نشاطي مي باشد، نام برد . هر يک از کتابهاي بانوي داستان نويس مقتدر کشور از درونمايه و مضامين بکر و دلنشيني برخورداراست که کمتر کسي توانسته است به اين قله رفيع ادبيات داستاني ايران، دست يافته باشد.
گفتني است که مجموعه اي از ترجمه ها و تأليف هاي سيمين در زمينه ي هنر وادبيات با نام «در شناخت هنر، 1375» منتشر شده است.
ساير آثار دانشور که در متن مقاله نيامده به شرح زير است: «باغ آلبالو- آنتوان چخوف-1331» - «دشمنان - چخوف1331» - «بئاتريس - شنيسلر -1332»- «کمدي انساني- ويليام سارويان - 1333» - « داغ ننگ- هاتورن - 1333» «بنال وطن- آلن پيتون- 1351» - «ماه عسل آفتابي، 1362» و...
/ج
