کابوسنامه
ترجمه:دکتر حامد حيدري‌والا
چرا کابوس مي بينيم؟ با کابوس‌هايمان چه کنيم؟
تنش را مي‌توان زمينه ساز اکثر اختلالات خواب از جمله کابوس دانست. اين تنش مي‌تواند داخلي باشد يعني ناشي از يکسري کلنجارها و تفکرات شخصي يا حاصل تعامل و ارتباط با دنياي خارج. جالب است بدانيم که ماده خام تمامي‌کابوس‌هاي ما ترس و دلهره‌هاي زندگي واقعي مان است.
داروهاي مربوط به فشار خون بالا، پارکينسون (لوودوپا) و اعتياد به آمفتامين،کوکائين و ساير مواد محرک از عوامل دارويي هستند که ممکن است مصرف کنندگان خود را دچار خواب‌هاي آشفته کنند. بيماري آلزايمر، سوانح، زخم‌ها و عقده‌هاي رواني التيام نيافته، مرور خاطرات تلخ و دردناک، تماشاي فيلم‌هاي دلهره‌آور و... از جمله فاکتورهاي موثر در ايجاد اين کابوس‌ها هستند.
کساني که در مواجهه با رويدادهاي تلخ و گاه دردناک روزمره احساس خود را سرکوب مي‌کنند و جلوي بروز واکنش‌هاي عاطفي خود را مي‌گيرند اغلب در خلوت و يا خواب خود با اين احساسات درگير شده و دچار نوعي عذاب و کابوس مي‌شوند. کارشناسان کابوس را يک روياي بدشکل مي‌دانند. به نظر آنها اتفاقات ناخوشايند و تلخ را بايد در کنار تجارب و خاطرات گذشته قرارداد و از آنها درس گرفت. سپس بايد با دوري از افسردگي و وحشت بر خود مسلط شد و اين تنش را کنترل کرد اما اگر بخواهيم مدام بر تصاوير ذهني دلهره‌آور و منفي فکر کنيم و در آنها شناور باشيم، يک بار اضافي رواني بر ذهن ما تحميل شده و افکار پريشان موجب سلب آسايش و اختلال در خواب خواهد شد.
بنابراين کابوس‌هاي شما تا زماني که ذهنتان از احساسات فاصله نگرفته، ادامه خواهد داشت و بعد از ايجاد اين فاصله است که کابوس‌ها از بين خواهند رفت.
کابوس فريادي است که در جستجوي راهي براي کنار آمدن با وقوع تجربه‌هاي هولناک در زندگي، بر مي‌خيزد. ديدن گهگاه اين کابوس‌ها عادي است اما نه هر شب و نه تا هميشه.
5 توصيه براي مواجهه با کابوس
2) نسبت به آنچه شما را وحشت‌زده مي‌کند، شناخت پيدا کنيد. چه احساسات يا اتفاقاتي در اين مورد دخيل‌اند؟ همه اين حالات را براي خود موشکافي کنيد. چه بسا دليل محکمي براي ترس از آنها وجود نداشته باشد.
3) هر خواب بدي را متوقف کنيد. باور داشته باشيد يا نه، به راحتي مي‌توانيد با تمرين خودتان را براي رويارويي با شرايط مختلف در دنياي رويا آماده کنيد.
4) وقتي از يک کابوس بيدار مي شويد، سعي کنيد سرانجام روياهايتان را خودتان در دست بگيريد و در ذهنتان آن کابوس را به شکل مثبتي به پايان ببريد. افکار و تصورات منفي را به انديشه‌ها و احساسات مثبت تبديل کنيد.
5) يک دفتر روزانه براي ثبت روياها داشته باشيد. هر روز صبح خواب‌هايتان را در آن يادداشت کنيد. همه روياها را جزء به جزء قيد کنيد و هر از چندي مواردي از اين نوشته‌ها را که آزارتان مي‌دهند، مرور کرده و سعي کنيد آنچه را که اسباب ناراحتي شما مي‌شود، پيدا کنيد.
5 کابوس رايج و راه حل آنها
1) تعقيب و گريز: لحظه‌اي بايستيد به پشت سرتان نگاه کنيد و به موجودي که در پي شماست خيره شويد. شايد اصلاً قصد آزار شمار را ندارد. سعي کنيد با او ارتباط برقرارکرده و گفتگو کنيد.
2) حمله: آمادگي خود را براي دفاع از خودتان نشان دهيد. براي موجود مزاحم رجزخواني کنيد و او را از رفتاري که با شما دارد پشيمان کنيد.
3) سقوط از ارتفاع: آرام باشيد و مقاومت نکنيد. کاري از دستان شما ساخته نيست ولي حتي اگر زمين هم بخوريد خطري شما را تهديد نکرده و سالم خواهيد بود. با طرز فکر و تلقين مي‌توانيد سقوط را به يک پرواز شجاعانه و لذت‌بخش تبديل کنيد.
4) حس فلج اندام‌ها: اجازه ندهيد اضطراب بر وجودتان مسلط شود. به خودتان تذکر دهيد که در عالم خواب هستيد.
5) خراب کردن جلسه سخنراني: شما مجبور نيستيد تا آخر جلسه به سخنراني ادامه دهيد. مي‌توانيد اتاق جلسه را ترک کنيد اما بعد از اتمام کابوس با تکنيک‌هاي مختلف سعي کنيد براي ارايه مطالب خود در جمع، اعتماد به نفس پيدا کنيد.
منبع: http://salamat.com
ae
