بدغذايي در کودکان
فرزندان ما، در واقع خود ما از لحظه تولد تا بزرگسالي با مشکلات گوناگوني رو به رو مي شويم. يکي از شايع ترين اين مشکلات، به ويژه در سنين قبل از دبستان، بي اشتهايي است. عوامل بسياري مي تواند در روش غذايي و اشتهاي کودک تاثير بگذارد و ما فقط در صورتي مي توانيم به او کمک کنيم که دليل واقعي مشکل او را دريابيم و آن را برطرف کنيم. در عين حال توجه به اين نکته ضروري است که پيدايش مشکل يا ناراحتي، يکي از بخش هاي غيرقابل اجتناب در سير رشد بچه هاست.
قبل از هر چيز بهتر است تعريفي از اشتها ارائه کنيم:اشتها يعني ميل خاص دستگاههاي بدن که فرد را به سوي انتخاب غذاي مورد نياز و لازم هدايت مي کند. اشتها نيز حالتي شبيه نفس کشيدن، بلعيدن و ساير برنامه هاي بدن انسان بوده، بي اختيار و غيرارادي است. بديهي است که تمايل نداشتن کودکان به غذا، والدين را نگران مي کند، اما بايد به ميل آنها احترام گذاشته و در ضمن به حل مساله پرداخته شود، در ضمن لازم نيست که اوقات غذاخوردن به ساعت جدال و درگيري تبديل شود.
غذا نخوردن کودکان را به بدخلقي آنها نسبت ندهيد. نبايد بچه ها را عادت داد که فقط در ساعات غذاخوردن، چيزي بخورند. پس هنگام بروز اين مشکل چه بايد کرد؟ شايد قبل از هر چيز لازم باشد که فرزند خود را نزد پزشک ببريد، زيرا بي ميلي به غذا ممکن است با پيدايش هر نوع بيماري، هرچند خفيف و جزيي، ايجاد شود و پزشک با معاينات دقيق فرزندتان اين موضوع را روشن خواهد کرد.
فقط 3 وعده يا بيشتر؟
سؤال بسياري از والدين اين است که ميان وعده هاي اصلي غذا براي کودکان مناسب است يا خير؟ در پاسخ به اين سؤال بايد گفت که مي توان از خوراکي هاي کم حجم مانند سيب، هويج، آبميوه يا ميوه استفاده کرد تا علاوه بر اين که مواد طبيعي را به بدن کودک مي رسانند، موجب بي اشتهايي او نيز نشوند. گاهي اوقات وقتي با فرزندتان بيرون مي رويد و او تقاضاي يک شيريني يا شکلات مي کند، با او مخالفت نکنيد زيرا اين خوراکي بيشتر غذاي روح کودک شما به حساب مي آيد. البته بهتر است اين گونه خوراکي ها بعدازظهر يا عصر به کودک داده شود تا مانع خوردن غذاي اصلي نشود. يکي ديگر از کارهايي که والدين مي توانند صورت دهند اين است که يک رژيم غذايي کامل و متنوع را براي کودک در نظر بگيرند، اما به او اجازه دهند که مسووليت انتخاب غذاي خود را به عهده گيرد. بدين ترتيب او تمايل بيشتري براي خوردن غذا پيدا خواهد کرد.
منبع:نشريه کوچه ما، شماره 14.
/ج
قبل از هر چيز بهتر است تعريفي از اشتها ارائه کنيم:اشتها يعني ميل خاص دستگاههاي بدن که فرد را به سوي انتخاب غذاي مورد نياز و لازم هدايت مي کند. اشتها نيز حالتي شبيه نفس کشيدن، بلعيدن و ساير برنامه هاي بدن انسان بوده، بي اختيار و غيرارادي است. بديهي است که تمايل نداشتن کودکان به غذا، والدين را نگران مي کند، اما بايد به ميل آنها احترام گذاشته و در ضمن به حل مساله پرداخته شود، در ضمن لازم نيست که اوقات غذاخوردن به ساعت جدال و درگيري تبديل شود.
غذا نخوردن کودکان را به بدخلقي آنها نسبت ندهيد. نبايد بچه ها را عادت داد که فقط در ساعات غذاخوردن، چيزي بخورند. پس هنگام بروز اين مشکل چه بايد کرد؟ شايد قبل از هر چيز لازم باشد که فرزند خود را نزد پزشک ببريد، زيرا بي ميلي به غذا ممکن است با پيدايش هر نوع بيماري، هرچند خفيف و جزيي، ايجاد شود و پزشک با معاينات دقيق فرزندتان اين موضوع را روشن خواهد کرد.
فقط 3 وعده يا بيشتر؟
سؤال بسياري از والدين اين است که ميان وعده هاي اصلي غذا براي کودکان مناسب است يا خير؟ در پاسخ به اين سؤال بايد گفت که مي توان از خوراکي هاي کم حجم مانند سيب، هويج، آبميوه يا ميوه استفاده کرد تا علاوه بر اين که مواد طبيعي را به بدن کودک مي رسانند، موجب بي اشتهايي او نيز نشوند. گاهي اوقات وقتي با فرزندتان بيرون مي رويد و او تقاضاي يک شيريني يا شکلات مي کند، با او مخالفت نکنيد زيرا اين خوراکي بيشتر غذاي روح کودک شما به حساب مي آيد. البته بهتر است اين گونه خوراکي ها بعدازظهر يا عصر به کودک داده شود تا مانع خوردن غذاي اصلي نشود. يکي ديگر از کارهايي که والدين مي توانند صورت دهند اين است که يک رژيم غذايي کامل و متنوع را براي کودک در نظر بگيرند، اما به او اجازه دهند که مسووليت انتخاب غذاي خود را به عهده گيرد. بدين ترتيب او تمايل بيشتري براي خوردن غذا پيدا خواهد کرد.
منبع:نشريه کوچه ما، شماره 14.
/ج
