رفته و باز آمده در يک زمان شاعر : امير خسرو دهلوي رفتن و باز آمدنش توأمان رفته و باز آمده در يک زمان امت بيچاره نرفتش ز ياد چشم يقينش چو به رحمت فتاد قطره چکانيد به کام همه آب که خود خورد ازان زمزمه چشمه چه گويند که دريا شده قطرهي او چشمهي والا شده آمد وآود براقي ز نور نيم شب آن پيک الهي ز دور خيز و به درياي ابد جوي راه داد نويدش که از ين قعر چاه کرده به ميثاق شتاب از و ثاق برق صفت جست به پشت براق يافت مکاني بحد لامکان جست...