پيل چو کوهي که بود بي‌سکون

پيل چو کوهي که بود بي‌سکون شاعر : امير خسرو دهلوي چارستون زير که بي ستون پيل چو کوهي که بود بي‌سکون سايه همي کرد به بالاي کوه وان جل زر نيش به فرو شکوه رنگ شفق زو شده شنگرف زاي سود بگردون سر شنگرف ساي اژدري افتاده ز کوه بلند پيچش خرطوم بسان کمند مار ازو يافته در غار پيچ اژدر آن کوه شده پارپيچ چون دو پياده به پس پيل بند بر شده بالا و سوارش بلند پايه‌ي کوهي به صفت پاي او در ته پا کوه زمين ساي او در ته‌ي پايش سپري گشته خاک زان...