شد زن مطرب به نوا پروري

شد زن مطرب به نوا پروري شاعر : امير خسرو دهلوي انجمني پر ز مه و مشتري شد زن مطرب به نوا پروري سيب، زنخ، خال زنخ، تخم سيب غمزه زناني همه مردم فريب روي نما گشته چو آبي به چاه چاه زنخ روشن و صافي چو ماه کرده به يک غمزه جهاني خراب پرده برانداخته چون آفتاب جان کسان زاتش خود سوخته روئي چو خورشيد بر افروخته تير مژه نيم کش انداخته ز ابروي خم پشت کمان ساخته ديده سپر کرده سياهي خويش ناوک‌شان چون شده بيرون زکيش چون قطرات عرق از گرد روي...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

شد زن مطرب به نوا پروري

شاعر : امير خسرو دهلوي

انجمني پر ز مه و مشتري		شد زن مطرب به نوا پروري
سيب، زنخ، خال زنخ، تخم سيب		غمزه زناني همه مردم فريب
روي نما گشته چو آبي به چاه		چاه زنخ روشن و صافي چو ماه
کرده به يک غمزه جهاني خراب		پرده برانداخته چون آفتاب
جان کسان زاتش خود سوخته		روئي چو خورشيد بر افروخته
تير مژه نيم کش انداخته		ز ابروي خم پشت کمان ساخته
ديده سپر کرده سياهي خويش		ناوک‌شان چون شده بيرون زکيش
چون قطرات عرق از گرد روي		رشته در بسته برد از دو سوي
حلقه مگو يک مه سي روزه گوش		سي مه يک روزه فگنده به گوش
ديده رخ خود به کف دست خويش		از کف خود آئينه‌ي بنهاده پيش
شکل هلال آمده بي‌فرق موي		موئي ميان سرشان فرق جوي
ماهي ساق آمده در پاي دام		جعد که پيچيده به پا در خرام
رفته ره خويش هم از موي خويش		بر زمين افگنده چو گيسوي خويش
پر ز گل از ساعدشان آستين		قامت‌شان سرو دلي راستين
صورت خراشيده‌شان جان خراش		يافته از نغمه گلوشان خراش
هر نفس از تيزي آوازه خويش		سينه بسي خسته‌ي و دل کرده ريش
گيسوي مشکين به زمين روفتن		قامت‌شان بود به پا کوفتن
در حق ناهيد لگدها زدند		رقص کنان چون بزمين پا زدند
مجلسيان هر همه حيران شان		از روش جنبش دستان شان
مست، نه از مي، که ز ديدار بود		هر که در آن شعبده هشيار بود