چون هنر مرغ فراوان شود

چون هنر مرغ فراوان شود شاعر : امير خسرو دهلوي مرغ ز بر دست سليمان شود چون هنر مرغ فراوان شود کوکم از آن مرغ بود در هنر واي بر آن آدمي بي خبر هست جدا کردن آن مستحيل دجله چو آميخته گردد به نيل چشمه محال است که دريا شود چشمه‌ي چاه هر چه که بالا شود آنکه نمي‌خواست برد خود شتافت خواست يکي خواسته ليکن نيافت ريزه‌ي سنگين نيامد به چنگ رفت يکي در طلب لعل سنگ لعل چنان يافت که در کان نبود وان دگري را که غم آن نبود کوبش آبست، به هاون درون...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

چون هنر مرغ فراوان شود

شاعر : امير خسرو دهلوي

مرغ ز بر دست سليمان شود		چون هنر مرغ فراوان شود
کوکم از آن مرغ بود در هنر		واي بر آن آدمي بي خبر
هست جدا کردن آن مستحيل		دجله چو آميخته گردد به نيل
چشمه محال است که دريا شود		چشمه‌ي چاه هر چه که بالا شود
آنکه نمي‌خواست برد خود شتافت		خواست يکي خواسته ليکن نيافت
ريزه‌ي سنگين نيامد به چنگ		رفت يکي در طلب لعل سنگ
لعل چنان يافت که در کان نبود		وان دگري را که غم آن نبود
کوبش آبست، به هاون درون		کوشش بيهوده ز غايت برون
کامدن ما ز پي رفتن ست		اين همه بيداري ما خفتن‌ست
ور نبود، رنجه مشو گو مباش		گر بودت، خوش خور و بدخو مباش
کان بري از باغ که خيزد ز شاخ		تنگ مباش از پي عيش فراخ
ور نرسد هم برسد، غم مخور		هر چه رسد، بيش خور و کم مخور
زانکه به خواهش نتوان يافت گنج		هر چه بجوئي و نيابي، مرنج
تا نشوي چون خجلان شرمسار		ترک طمع گير ز خود شرم دار
نان ز ملک مي لبي نزد خداي		گرسنه زاني که درين تنگناي
بلبل باغي، مگس خوان مشو		غره به نزد يکي سلطان مشو
تا تو چه باشي که کمي زو بسي		هست وي از خرمن هستي خسي
تات زکاتي دهد از ملک خويش		چند کشي پيش ملک دست پيش
خون خور و از خوانچه‌شان نان مخواه		تشنه بمير، آب زد و نان مخواه
صرف مکن گوهر خود با خسان		چون ببريدي طمع از ناکسان
آئينه در مجلس کوران مبر		گل به چراگاه ستوران مبر