اختيار سکندر ثاني

اختيار سکندر ثاني شاعر : انوري زبده‌ي خاندان عمراني اختيار سکندر ثاني اگرش خواجه‌ي جهان خواني مجد دين خواجه‌ي جهان که سزاست جز که در زلف شب پريشاني کار دولت چنان بساخت که نيست ملکي مي‌کند نه شيطاني بيخ بدعت چنان بکند که ديو وانکه از قدر کرد کيواني آنکه از راي کرد خورشيدي بر جهان رحمتيست يزداني آنکه فيض ترحم عامش دست او ابرهاي نيساني نوبهار نظام عالم را قهر او ژالهاي طوفاني کشت‌زار بقاي دشمن را چون حوادث هزار زنداني آنکه...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

اختيار سکندر ثاني

شاعر : انوري

زبده‌ي خاندان عمراني		اختيار سکندر ثاني
اگرش خواجه‌ي جهان خواني		مجد دين خواجه‌ي جهان که سزاست
جز که در زلف شب پريشاني		کار دولت چنان بساخت که نيست
ملکي مي‌کند نه شيطاني		بيخ بدعت چنان بکند که ديو
وانکه از قدر کرد کيواني		آنکه از راي کرد خورشيدي
بر جهان رحمتيست يزداني		آنکه فيض ترحم عامش
دست او ابرهاي نيساني		نوبهار نظام عالم را
قهر او ژالهاي طوفاني		کشت‌زار بقاي دشمن را
چون حوادث هزار زنداني		آنکه زندان پاس او دارد
سوي پوشيدگي و عرياني		رسم او کرده روي باطل و حق
فتنه در عهده‌ي جهانباني		تا نه بس روزگار خواهي ديد
آنچه عزمش کند بساني		نکند آسمان به دشواري
حکم تقدير کرده عنواني		نامهاي نفاذ حکمش را
از عصايي رسد به ثعباني		در چنان کف عجب مدار که چوب
خاصه در کارهاي ديواني		قلمش معجزيست حادثه خوار
جرعه از دردي پشيماني		نکند مست طافح کينش
چون طفيلي ز حرص مهماني		بدسگالش ز حرص مرگ بمرد
از چه از غايت گران‌جاني		مرگ جانش همي به جو نخرد
جغد را ياد نيست ويراني		اي جهان از عنايت تو چنانک
جاه تو حامي مسلماني		عدل تو راعي مسلمانان
پرده‌دار تو کرده رضواني		بارگاه تو کرده فردوسي
روز بگذشته باز گرداني		تو در آن منصبي که گر خواهي
کار بر وفق کبريا راني		تو در آن پايه‌اي که گر به مثل
بر سپهري بري و بنشاني		نايبي را بجاي هر کوکب
مسند ملکها بجنباني		چون بجنبي ز گوشه‌ي مسند
دايم‌الدهر غرق احساني		محسني لاجرم ز قربت شاه
عز تشريفهاي سلطاني		گرچه ارکان ملک يافته‌اند
آصف و کسوت سليماني		آن نه آنست با تو گويم چيست
مصطفي معجز و تو حساني		اي چهل سال يک زمان کرده
اندرين عقد گوهر کاني		وانکه من بنده خواستم که کشم
رمزکي شاعرانه پنهاني		بيتکي چند حسب و در هريک
عقل درهم کشيده پيشاني		از تو وز پادشاه و از تشريف
تو به وصفش رسي و بتواني		گفت تشريف پادشا وانگه
از سر ابلهي و ناداني		هان و هان تا ترا عمادي‌وار
کان مثل نيست نيک تا داني		درنيفتد حديث مصحف و بند
خاطرم در مضيق حيراني		اين همي گوي کاي ز کنه ثنات
به چنين صد لطيفه ارزاني		وي ز لطف خدايگان و خدا
از در جان که بر تو افشاني		وي در اين تهنيت بجاي نثار
همه گوهر وليک روحاني		بنده از جان‌نثاري آوردست
جان‌فشاني بود ثناخواني		او چو از جان ترا ثنا گويد
روي نرخ امل به ارزاني		تا که در من‌يزيد دور بود
کز امل داد بخت بستاني		دور تو عمر باد و چندان باد
که نگنجد درو دو چنداني		بلکه از بي‌نهايتي چو ابد