بار خدايا به فضل بندهي خود را

بار خدايا به فضل بندهي خود را
شاعر : انوري
| گر بتواني فرست پارهي باده | | بار خدايا به فضل بندهي خود را | | چون ز بلور سپيد بسد ساده | | زان مي آسوده کز پياله بتابد | | زانکه ازو گردد ايستاده فتاده | | زانکه بدو تند کره رام توان کرد | | سرکش و بدخو ميانهي گلهزاده | | زانکه مرا کرهايست تند و زنخ سخت | | ور نبود مي بماند بنده پياده | | بنده بدو جز به مي سوار نگردد | |