پيش‌آر، ساقي، آن مي چون زنگ را

پيش‌آر، ساقي، آن مي چون زنگ را شاعر : اوحدي مراغه اي تا ما براندازيم نام و ننگ را پيش‌آر، ساقي، آن مي چون زنگ را تا رنگ پوش ما بسوزد رنگ را امشب زرنگ مي برافروز آتشي مطرب، تو نيز آخر بساز آن چنگ را بي‌روي او چون عود مي‌سوزد تنم عقلي نبودست اين فقيه دنگ را با فقيه از عقل مي‌گويد سخن دوري بگرياند کلوخ و سنگ را بي‌او نباشد دور اگر گريان شوم ياد آوريد اين عاشق دلتنگ را اي همرهان، پيش دهان تنگ او سرباز کش يک لحظه پيش آهنگ را وي ساربان،...