بيا، که ديدن رويت مبارکست صباح شاعر : اوحدي مراغه اي بيا، که زنده به بوي تو ميشوند ارواح بيا، که ديدن رويت مبارکست صباح تويي، که نام تو هر بند را بود مفتاح تويي، که وصل تو هر درد را بود درمان که بر سواد شب تيره پرتو مصباح فروغ روي تو بر جان چنان تجلي کرد هزار سال گر افاق طي کند سياح به راستي که: نظيرت کجا به دست آرد؟ که: مي پرستي و رندي و عاشقيست مباح من از شريعت عشق تو دارم اين فتوي چرا ملامت ما ميکنند اهل صلاح؟ صلاح ما همه در گوشهي...