بيا، که صفه‌ي ما بورياي ميکده بس

بيا، که صفه‌ي ما بورياي ميکده بس شاعر : اوحدي مراغه اي بخور خانه نسيم هواي ميکده بس بيا، که صفه‌ي ما بورياي ميکده بس حضور و صحبت رند و گداي ميکده بس ز مير و خواجه ملوليم، بعد ازين همه عمر ترانه‌ي سبک از جار تاي ميکده بس به منعمان بهل آواز چنگ رندان را مرا سه جرعه‌ي بر ناشتاي ميکده بس ز قليه‌هاي بزرگان سر که پيشاني نشستنم به ميان سراي ميکده بس گرم به صفه‌ي صدر ملک نباشد بار سر مرا به جهان خشت‌هاي ميکده بس مرا به صومعه، گو: شيخ شهريار مده...