ما چشم جهانيم، که اين راز بديديم

ما چشم جهانيم، که اين راز بديديم شاعر : اوحدي مراغه اي پوشيده رخ آن بت طناز بديديم ما چشم جهانيم، که اين راز بديديم هم لهجه‌ي او در همه آواز بديديم هم صورت او از همه نقشي بشنيديم بي‌عشوه خرامان شد و بي‌ناز بديديم آن قامت و بالا، که بجز ناز ندانست ما طلعت خورشيد يک انداز بديديم پيش از زحل و زهره و برجيس بگفتيم صد بار زبان در دهن گاز بديديم چون شمع به يک لمعه گران نور نموديم او را ز وجود همه ممتاز بديديم تا گشت وجود و عدم ما متساوي تا...