جور ديدم، تا بديد آن خسرو خوبان که؟ من شاعر : اوحدي مراغه اي عاشقم وز من بپوشانيد رخ چندان که؟ من جور ديدم، تا بديد آن خسرو خوبان که؟ من سر به صحراها نهادم فاش گرديد آن که؟ من در غمش ديوانه گشتم، بيرخش مجنون شدم ور بمانم مدتي ديگر چنان ميدان که؟ من خوف بدنامي ندارم، بيم رسواييم نيست وان بلا را کس نداند بعد از آن درمان که؟ من دل به درد او سپارم، تن به مهر او دهم من دواي درد دل پرسان و دل ترسان که من هر چه گويم راست گويم وين بتر کز هر طرف ...