گرد مغان گرد و بادهاي مغانه

گرد مغان گرد و بادهاي مغانه شاعر : اوحدي مراغه اي تا به کجا مي‌رسد حديث زمانه؟ گرد مغان گرد و بادهاي مغانه هر چه بجز عشق، باد دان و فسانه هر چه بجز مي، بلاشناس و مصيبت جام ترا کيست؟ همدميست يگانه باده ترا چيست؟ شربتيست موافق جز به مي سالخورده‌ي کهنانه نو نشود حال عيش و روز نشاطت مي چو نباشد ، نه زلف باش و نه شانه شانه‌ي زلف طرب مي است حقيقت کيسه فرو ريز، کاسه خواه و چغانه چون به سر کوي مي‌فروش برآيي گوش بر آواز چنگ دار و چغانه چشم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

گرد مغان گرد و بادهاي مغانه

شاعر : اوحدي مراغه اي

تا به کجا مي‌رسد حديث زمانه؟		گرد مغان گرد و بادهاي مغانه
هر چه بجز عشق، باد دان و فسانه		هر چه بجز مي، بلاشناس و مصيبت
جام ترا کيست؟ همدميست يگانه		باده ترا چيست؟ شربتيست موافق
جز به مي سالخورده‌ي کهنانه		نو نشود حال عيش و روز نشاطت
مي چو نباشد ، نه زلف باش و نه شانه		شانه‌ي زلف طرب مي است حقيقت
کيسه فرو ريز، کاسه خواه و چغانه		چون به سر کوي مي‌فروش برآيي
گوش بر آواز چنگ دار و چغانه		چشم بر وي لطيف‌تر کن و تازه
قوت روان از غزل پژوه و ترانه		قوت روح از سماع جوي و ز مطرب
دست به نقلي مکش، چو مرغ به دانه		روي به نقلي مکن، چو طفل به خرما
باده چو خورشيد بر کشيد زبانه		جام چو گردون به گردش آر، که از وي
زين سه، که گفتم، کرانه‌گير، کرانه		گرد معربد مگرد و سفله و نادان
مرد بهايي طلب، نه مرد بهانه		گر هوس همدمي کني و حريفي
سست کند سخت را کليد خزانه		باده‌ي ناسخته ده به سخت، که باده
جامه کند مرد را به نيم ترانه		جام چو گردان شود، به قاعده مطرب
يک رخ خوب اختيار کن ز ميانه		گر چه ز خوبان جهان پرست، نخستين
مرد به يک تير چون زند دو نشانه؟		روي دلي در دو قبله راست نيايد
پرورشت بايد، اي درخت جوانه		ميوه‌ي شيرينت آرزوست که آري؟
با تو چه گويم؟ که خواجه نيست به خانه		سر جهان پيش من بسيست، وليکن
زود، که ناگه روانه‌ايم، روانه		کام دل اوحدي به باده روا کن