من که باشم؟ در زيان افتادهاي شاعر : اوحدي مراغه اي از هوي اندر هوان افتادهاي من که باشم؟ در زيان افتادهاي گمرهي، از کاروان افتادهاي بيخودي، رخ در بيابان کردهاي مفلسي، از خان و مان افتادهاي ناکسي، از بخت دوري جستهاي وقت خاموشي زيان افتادهاي گاه گويايي فضيحت گشتهاي بر زمين از آسمان افتادهاي از بهشت اندر جهنم رفتهاي از گراني رايگان افتادهاي بر سر کوي سبکباران عشق وز خسي در خاکدان افتادهاي گوهر خود را ز خس نشناخته وانگه...