اي روي تو انگشت نمايي از حسن

اي روي تو انگشت نمايي از حسن شاعر : اوحدي مراغه اي بالاي چو سرو تو بلايي از حسن اي روي تو انگشت نمايي از حسن بر قد بلند تو قبايي از حسن زيبنده تر از قد تو گيتي نبريد وز باده خمار سر و جانم بشکن ساقي، بده آن باده، زبانم بشکن گر توبه کنم دگر دهانم بشکن پيشاني توبه را شکستم ز لبت ني از تو به عمرها وصالي ممکن ني از تو گذر به هيچ حالي ممکن انصاف که اينست محالي ممکن ديدار تو ممکنست و وصل تو محال وين خاک به صد رنگ بگريد بر من هر دم لحد...
چهارشنبه، 3 فروردين 1390
تخمین زمان مطالعه:
موارد بیشتر برای شما
اي روي تو انگشت نمايي از حسن
اي روي تو انگشت نمايي از حسن
اي روي تو انگشت نمايي از حسن

شاعر : اوحدي مراغه اي

بالاي چو سرو تو بلايي از حسناي روي تو انگشت نمايي از حسن
بر قد بلند تو قبايي از حسنزيبنده تر از قد تو گيتي نبريد
وز باده خمار سر و جانم بشکنساقي، بده آن باده، زبانم بشکن
گر توبه کنم دگر دهانم بشکنپيشاني توبه را شکستم ز لبت
ني از تو به عمرها وصالي ممکنني از تو گذر به هيچ حالي ممکن
انصاف که اينست محالي ممکنديدار تو ممکنست و وصل تو محال
وين خاک به صد رنگ بگريد بر منهر دم لحد تنگ بگريد بر من
تا بشنود و سنگ بگريد بر منبر سنگ نويسيد به زاري حالم
مشتاق تو اين ديده‌ي ناخفته‌ي مناي مهر تو از جهان پذيرفته‌ي من
اکنون به کمال ميرسد گفته‌ي منهر چند جهان ز گفته‌ي من پر شد
زين آب روان بگير پندي، منشيناي شيخ، گران جان چو تنندي منشين
بر جان حريفان چو سهندي منشينچون مست شدي از مي صافي به قرق
خوبي همه در زير نگين رخ تواي خرمن ماه خوشه‌چين رخ تو
بوسيد هزار پي زمين رخ توخورشيد، که پاي بر سر چرخ نهاد
هجر تو مرا کرده به حالي بي‌تواي گشته‌ي تن من چو خيالي بي‌تو
روزي چو شبي، شبي چو سالي بي‌تواي ماه دو هفته، رفتي و هست مرا
يا تن ندهد به محنت و خواري تو؟دل کيست؟ که او طلب کند ياري تو
جان مي‌آيد به عذر دلداري توپرسيده‌اي احوال دلم دوش وزان
بر ما ز لب لعل شکر باري توما را به سراي وصل خويش آري تو
عاشق نشويم، پس چه پنداري تو؟پس پرده ز روي خويش برداري تو
زين منزل غصه رخت بردارم و رويک روز ديار يار بگذارم و رو
با اشک ز ديدگان فرو بارم و رواين مايه خيال او، که در چشم منست
خاليست سيه که شمک ميزايد ازوخالي،که لبت همي ببارايد ازو
ترسم که دهان تو به تنگ آيد ازوصد تنگ شکر خورد ز پهلوي رخت
گفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگوگفتم: دلت ار با من شيداست بگو
گفتا که: چه ديده‌اي درو؟ راست بگوگفتم که: دل اندر کمرت خواهم بست
با چشم تو آن سه خال در يک رستهدر زير دو ابروي کژت پيوسته
نقش سه بنفشه و دو نرگس بستهآن خال که بر گوشه‌ي چشمست ترا
داننده ز روح نقش جسمت بستهاي راه خلل ز چار قسمت بسته
صد گنج گشاده در طلسمت بستهصندوق طلسم را همي ماني تو
گيتي به ستم اجل، به تيغت بردهاي چرخ ز مهر زير ميغت برده
و آخر ز جهان به صد دريغت بردهپرورده به صد ناز جهانت اول
سيب زنخت آب ز يشم آوردهاي خط تو گرد لاله وشم آورده
دل رفته روان بر سر و چشم آوردهلعل تو ز من خون جگر کرده طلب
جاني داري، به لعل دلخواهش دهاي تن، دل خود به روي چون ماهش ده
اي ديده، تو مردمي کن و راهش دهخون جگرم برون شود، مي‌خواهي
دل ماندگيي چند که برجاست همهداريم ز قدت گلها راست همه
تاثير دعاي سحر ماست همهآن نيز که امروز ز ما کردي ياد
بگذشته ز مغز و در پي پوست همهيک شهر بجست و جوي آن دوست همه
تا سرو روان در لب صافي بينمبرخيز و روان در لب صافي بنگر
برخيز که راه جست و جويي گيريمتا کي ز ميان؟ کناره سويي گيريم
وقتست که آفتاب رويي گيريمدر سايه‌ي زهد سرد بودن تا چند؟
پروانه‌ي شمع صفت و ذات توييمما پرتو عکس نور مشکات توييم
پيدانشويم، از آنکه ذرات توييمهستيم ولي بي‌رخ چون خورشيدت
لعل تو ز لطف طعنها زد در جانروي تو ز حسن لافها زد به جهان
بنگر که چگونه بر سر آمد ز ميان؟زلف تو چو افتادگيي عادت کرد
پاي دل ما به بند گيسو بستناي قاعده‌ي تو مشک در مو بستن
در هم شدن و گره در ابرو بستنزر خواست و چو زر نديدن گرهي
وز لعل تو باز خواست نتوان کردنپيش تو نشست و خاست نتوان کردن
خالي که به ميل راست نتوان کردنچشمت که درو ميل نگنجد، بر اوست
اي کرده به خون دشمنان خارالعلروي من و خاک سر کويت پس ازين
بر کوه و کمر برده به هنگام شکاردر گوش سپر کرده فرمان تو نعل
اي ذکر تو بر زبان ساهي مشکلتير تو توان از نمر و جان ازو عل
دانيم که ماهي تو به خوبي، ليکندرک تو ز فهم متناهي مشکل
امروز که گشت باغ رنگين از گلآن ماه که ديدنش کماهي مشکل
بشکفت به صحرا گل مشکين، نه شگفتشد خاک چمن چو نافه‌ي چين از گل
اي چشم تو کرده بر دلم مدغم غمگر ناله کند بلبل مسکين از گل
صد پي بلب آمد از دلم خون، ليکنلعل تو جراحت دل و مرهم هم
بر گل چو نسيم سحري سود قدماز بيم رخ تو بر نيارد دم دم
بر شاخ چو بو برد که گل برگي خاستپوشيده نقاب غنچه بربود بدم
از ژاله چو لاله راست لل در کامدي گربه‌ي بيد پنجه بگشود ز هم
تا در ورق جوي ببيني مسطوربرخيز و به سوي گل و گلزار خرام
ني بي‌تو مرا قرار باشد يک دمصد بار که: مي‌نيست درين فصل حرام
هر گه که بخواندمت به کاري باشيني سوي منت گذار باشد يک دم
روزي شکن از زلف چو دالت ببرمپيداست که خود چه کار باشد يک دم؟
گر بر رخ من نهي به بازي رخ خويشجاني بکنم، ز دل ملامت ببرم
دي باد صبا ز خاک بر داشت سرماز بوسه به يک پياده خالت ببرم
گفتم که: ببوسم و نهم بر سينهآن نامه بياورد و بر افراشت سرم
گفتا که: به شيوه آبرويت ريزمخود ديده رها نکرد و نگذاشت سرم
اندر تو زنم آتش سودا روزيوز باد ستيزه رنگ و بويت ريزم
خواهم که لب باده پرستت بوسمتا خاک شوي، شبي به کويت ريزم
صد نقش چو دستارچه بر آب زدمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمباشد که چو دستارچه دستت بوسم
گفتم که: مگوي راز من با چشمتزين بيش مکن جور و ستم، گفت: به چشم
هر شب ز غمت به خون بگريد چشممکو کرد مرا چنين دژم، گفت: به چشم
در چشم مني هميشه ثابت، ليکنز اندازه و حد فزون بگريد چشمم
هر لحظه به آيين وفا راي کنمترسم بروي تو، چون بگريد چشمم
آن خال که بر گوشه‌ي چشمست تراخواهم که سر اندر کف آن پاي کنم
پيمانه بده، که مرد پيمانه منمنوريست که بر مردمکش جاي کنم
زان باده که عقل ميبرد جامي دهدر دام زمانه مرغ اين دانه منم
تا کي ستم سپهر جافي بينم؟گو: خلق بدانند که: ديوانه منم
حلق من و حلقهاي مويت پس ازينوين دور مخالف منافي بينم؟
گر بشنود ار نه من و رويت پس ازيندر گوش لب تو يک سخن خواهم گفت
از خود طلبش داري و خود اوست همهگر زانکه طريق طلبش دانستي
چون تن برود روح و روانيم همهچون دوست نماند دل و جانيم همه
عين همه‌ايم، اگر بداينم همهگر هيچ ندانيم برآييم به هيچ
حاصل بجز از گفتي و گويي ز تو نهاي لاف زنان را همه بويي ز تو نه
آنگاه نشان به هيچ رويي ز تو نهدر هر مويي نشانه‌اي هست از تو
هندو بچگانند و تو نشناخته‌ايبر برگ گل آن سه خال کانداخته‌اي
بر گوشه‌ي چشم جايشان ساخته‌ايديدي که به بوي مردمي آمده‌اند
بر صحن سرايت به سر آمد، نه به پايآب ار چه به هر گوشه کند جنبش و راي
از بزم تو خوب تر نمي‌بيند جايچندان که به گرد خويش بر ميگردد
در کشتن خصمت ننمايد سستيآن درد، که با پاي تو کرد آن چستي
تا با سر دشمن تو گيرد کستيبا پاي تو اين جا سر و پايي گرديد
زين پس من و شوريدگي و سرمستيدر عشق تو از سر بنهادم هستي
در نامه نبشتم که زبانم بستيبا روي تو حالي و حديثي که مراست
بيگانه سرشتي آشنا چون گردي؟تا با خودي، اي خواجه، خدا چون گردي؟
اي سايه، ز خورشيد جدا چون گردي؟جز سايه‌ي خويشتن نمي‌بيني تو
گر لذت علم و درد دينت بودياقبال سعادت به ازينت بودي
گر گوش به هر گوشه نشينت بوديگردون بستي به گوش داريت کمر
ماننده‌ي ميغست که بر خورداريآن زلف،که دارد از تو برخورداري
کز هر طرفي هزار برخورداريکي برخورم از قامت چون سرو تو من
ياري دو سه هوشمند کافي دارييارا، گر از آن شربت شافي داري
برخيز و بيا گر دل صافي داريمادر قرقيم بر لب آب روان
گه زلف بر آن روي چو ماه اندازيگه وسمه بر ابروي سياه اندازي
خوش بر زنخ آوري، به چاه اندازياينها همه از چه؟ تا به بازي دل من
زيرا که نميکني نگاهي روزيترسم رسد از من به تو آهي روزي
آخر کم از آن که هر به ماهي روزيگر مي‌ندهي دو بوسه هر روز، اي ماه
زو جان نبري گر ز غمش نگريزيتا کي به غم، اي دل، خوي حسرت ريزي؟
آخر به مراغه‌اي چه گرد انگيزي؟خصمان تو بي‌مرند،در معرضشان
تابوت تو سرو جويبار صافياي خاک تو آب سبزه زار صافي
مانند تو سرو در کنار صافيتا عمر مراغه بود هرگز ننشاند
پيکار مکن کار، که بر جا مانيبد خلق مباش، کز خوش و اماني
دلها چو بماند ز تو،تنها مانيزنهار! مهل، کز تو بماند دل کس
من فاش گريزم و به رازم خوانيتا چند گريزم و به نازم خواني؟
خواهم زدن آن روز که بازم خوانيبس دست خجالت چو مگس بر سر خود
وندر تن خويش خرقه‌ي دلق کنيصد سال سر خويشتن ار حلق کني
گر يک سر موي روي در خلق کنيصد بار ز حق دور کنندت به قفا
اندر پي اين منصب و اين جاه روي؟گر مرد رهي، تو چند بيراه روي؟
بر اسب نشيني، به در شاه روي؟تا کي ز براي زر و سيم دنيا
يک بوسه از آن روي چو ماهم ندهيروزي به سراي وصل راهم ندهي
گر زانکه منت هيچ بخواهم ندهيگفتي که: نخواستي ز من هرگز هيچ
ور آدمي از روح سرشتست توييدر صورت آدم ار فرشتست تويي
آن وحي خط و آنکه نبشتست توييگر مي‌نبشتست درين دور کسي
کم با تو زنم، که يار ديرينه توييدم با تو زنم، که يار ديرينه تويي
هم با تو زنم، که يار ديرينه توييدر عيش قديم، ار قدمي خواهم زد
گفتم که: رخت، گفت: قمر مي‌گوييگفتم که: لبت، گفت: شکر مي‌گويي
گفتا که: ز ديده گو، اگر مي‌گوييگفتم که: شنيدم که دهاني داري
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
موارد بیشتر برای شما
پاداش‌ها و درس‌های بیماری؛ از اجر مضاعف تا الگوی عملی برای مؤمنان
پاداش‌ها و درس‌های بیماری؛ از اجر مضاعف تا الگوی عملی برای مؤمنان
غرق‌شدن ۲ نفتکش متخلف در تنگه هرمز با اصابت به مین دریایی
play_arrow
غرق‌شدن ۲ نفتکش متخلف در تنگه هرمز با اصابت به مین دریایی
ادامه اختلال و بهم ریختگی پروازها در آمریکا
music_note
ادامه اختلال و بهم ریختگی پروازها در آمریکا
از انهدام ۵ نفتکش تا رادار پدافندی آمریکا در بحرین
play_arrow
از انهدام ۵ نفتکش تا رادار پدافندی آمریکا در بحرین
تصاویری از حمله پهپادی سپاه به رادار سایت پدافندی آمریکا در پایگاه الرفاع بحرین
play_arrow
تصاویری از حمله پهپادی سپاه به رادار سایت پدافندی آمریکا در پایگاه الرفاع بحرین
لحظه تفحص شهید عملیات والفجر یک
play_arrow
لحظه تفحص شهید عملیات والفجر یک
بقایی: برخی دیپلمات‌های خارجی برای ضربه به ما خنجر به کمر دارند
play_arrow
بقایی: برخی دیپلمات‌های خارجی برای ضربه به ما خنجر به کمر دارند
بقایی: کشورهای همدست با آمریکا باید غرامت اقدامات خود را بپردازند
play_arrow
بقایی: کشورهای همدست با آمریکا باید غرامت اقدامات خود را بپردازند
قالیباف: در وضعیت "نه جنگ، نه صلح" نخواهیم ماند
play_arrow
قالیباف: در وضعیت "نه جنگ، نه صلح" نخواهیم ماند
غریب‌آبادی: منتظر نمی‌مانیم تا اول آمریکا حمله کند و بعد ما پاسخ بدهیم + فیلم
play_arrow
غریب‌آبادی: منتظر نمی‌مانیم تا اول آمریکا حمله کند و بعد ما پاسخ بدهیم + فیلم
نخست وزیر قطر: ما هرگز به یک توافق صلح کامل بین ایران و آمریکا نخواهیم رسید + فیلم
play_arrow
نخست وزیر قطر: ما هرگز به یک توافق صلح کامل بین ایران و آمریکا نخواهیم رسید + فیلم
غریب‌آبادی: طرح ایران برای بازگشایی تنگه هرمز از ۷ روز به ۲ روز کاهش یافته است + فیلم
play_arrow
غریب‌آبادی: طرح ایران برای بازگشایی تنگه هرمز از ۷ روز به ۲ روز کاهش یافته است + فیلم
مرشایمر: آمریکا طی ۵۱ سال باعث کشته شدن ۳۸ میلیون نفر شده است + فیلم
play_arrow
مرشایمر: آمریکا طی ۵۱ سال باعث کشته شدن ۳۸ میلیون نفر شده است + فیلم
وزیر خزانه‌داری آمریکا: انتشار تصویر خانه‌ام، ایران را قادر به شناسایی محل سکونتم کرد
play_arrow
وزیر خزانه‌داری آمریکا: انتشار تصویر خانه‌ام، ایران را قادر به شناسایی محل سکونتم کرد
سرلشکر رحیم صفوی: وقتی به محضر رهبر شهید در سال ۱۳۸۶ رسیدیم ایشان فرمودند باید بالای ۲۰۰۰ موشک داشته باشیم + فیلم
play_arrow
سرلشکر رحیم صفوی: وقتی به محضر رهبر شهید در سال ۱۳۸۶ رسیدیم ایشان فرمودند باید بالای ۲۰۰۰ موشک داشته باشیم + فیلم