داشت عيسي خري کبود به رنگ شاعر : اوحدي مراغه اي که نرفتي دو روز يک فرسنگ داشت عيسي خري کبود به رنگ با وجود چنان حضور و نماز من شنيدم که در شبان دراز خر خود را دويست بار به آب برد يکشب ز رحمت آن بيخواب چشم عيسي ز رحم خواب نکرد هر پيي کش ببرد آب نخورد روزش از سر آن بپرسيدند جمع حواريان چو آن ديدند گر شود تشنه جاي خفتن نيست گفت: او را زبان گفتن نيست پيش جبار آب من ببرد بار من برده، آب اگر نخورد کو شود تشنه و نداند گفت من سير...