عجب اژدهايي ست کلک دو سر

عجب اژدهايي ست کلک دو سر شاعر : جامي که ريزد برون گنج‌هاي گهر عجب اژدهايي ست کلک دو سر ولي کم بود اژدها گنج‌زاي کند اژدها بر در گنج، جاي بر او حلقه زد مار انگشت تو شد آن اژدها، گنج در مشت تو که شد پرگهر دامن روزگار چه گوهر فشان‌اند اين گنج و مار ز مفتاح کلکت گشاد سخن زهي طبع تو اوستاد سخن! به کنج هوان رخت بنهاده بود، سخن را که از رونق افتاده بود کشيدي به جولانگه گفت و گوي تو دادي دگر باره اين آبروي کمال سخن از همه بهترست که...