| که دل اکنون ز بند جان برخاست | | راحت از راه دل چنان برخاست |
| آن ميانجي هم از ميان برخاست | | نفسي در ميان ميانجي بود |
| وز همه عالمم نشان برخاست | | سايهاي مانده بود هم گم شد |
| بام بنشست و آستان برخاست | | چار ديوار خانه روزن شد |
| اشک خونين ديت ستان برخاست | | دل خاکي به دست خون افتاد |
| زير پايم نمکستان برخاست | | آب شور از مژه چکيد و ببست |
| لرز تيرم ز استخوان برخاست | | بر دل من کمان کشيد فلک |
| ابر خونبار از آسمان برخاست | | آه من دوش تير باران کرد |
| که بدين سر نخواهد آن برخاست | | غصهاي بر سر دلم بنشست |
| صبحگاهي کز آشيان برخاست | | آمد آن مرغ نامه آور دوست |
| طيره بنشست و دل گران برخاست | | ديد کز جاي برنخاستمش |
| نتوانستم آن زمان برخاست | | اژدها بود خفته بر پايم |
| کوه بر پاي چون توان برخاست | | پاي من زير کوه آهن بود |
| داندي از سر جهان برخاست | | پاي خاقاني ار گشادستي |
| وز مژه گنج شايگان برخاست | | مار ضحاک ماند بر پايم |
| زين دو مار نهنگ سان برخاست | | سوزش من چو ماهي از تابه |
| کاتشين مارم از دهان برخاست | | چون تنورم به گاه آه زدن |
| از سپيدي پاسبان برخاست | | در سيه خانه دل کبودي من |
| خوابم از چشم سيل ران برخاست | | سگ ديوانه پاسبانم شد |
| ترسم از آب ديدگان برخاست | | سگ گزيده ز آب ترسد از آن |
| کز دمم باد مهرگان برخاست | | در تموزم ببندد آب سرشک |
| کز سرشک آب ناردان برخاست | | همه شب سرخ روي چون شفقم |
| سيل خونين به ناودان برخاست | | ساقم آهن بخورد و از کعبم |
| ز آهن آواز الامان برخاست | | بل که آهن ز آه من بگداخت |
| چو جلاجل ز من فغان برخاست | | تا چو بازم در آهنين خلخال |
| ناله زين تار ناتوان برخاست | | تن چو تار قز و بريشم وار |
| نام کهگل به زعفران برخاست | | رنگ رويم فتاد بر ديوار |
| که گل از راه کهکشان برخاست | | خون دل زد به چرخ چندان موج |
| که اميدم ز گلستان برخاست | | بلبلم در مضيق خارستان |
| زين مغيلان باستان برخاست | | چند نالم که بلبل انصاف |
| معده را ذوق آب و نان برخاست | | جگر از بس که هم جگر خورد است |
| که دکاندار از دکان برخاست | | جان شد اينجا چه خاک بيزد تن |
| کابخوردش ز خاکدان برخاست | | خاک شد هر چه خاک برد به دوش |
| شايد ار درزي ار دکان برخاست | | جامهي گازر آب سيل ببرد |
| کز سر تيغ خون فشان برخاست | | چرخ گوئي دکان قصابي است |
| چرب و خشکي از اين ميان برخاست | | بره زان سو ترازوي زينسو |
| قسم من لاغر و گران برخاست | | قسم هر ناکسي سبک فربه |
| زان ز دل طمع گرد ران برخاست | | هر سقط گردني است پهلوساي |
| گله مرد و غم شبان برخاست | | گر برفت آبروي ترس برفت |
| رصد از راه کاروان برخاست | | کاروان منقطع شد از در شهر |
| باج اشتر ز ترکمان برخاست | | اشتر اندر وحل به برق بسوخت |
| يار، بد عهد شد گمان برخاست | | نيک عهدي گمان همي بردم |
| از بزرگان خرده دان برخاست | | دل خرد مرا غمان بزرگ |
| از عزيزان مهربان برخاست | | خواري من ز کينه توزي بخت |
| از نفاق برادران برخاست | | اي برادر بلاي يوسف نيز |
| که نخواهد به ساليان برخاست | | قوت روزم غمي است سال آورد |
| که ازين سبز بادبان برخاست | | اينت کشتي شکاف طوفاني |
| به بقاي خدايگان برخاست | | قضيالامر کفت طوفان |
| خسرو صاحب القران برخاست | | نيست غم چون به خواستاري من |
| از در شاه شهنشان برخاست | | بعد کشتن قصاص خاقاني |