| نشان گنج از ويرانه پرسيد | | حديث شمع از پروانه پرسيد |
| پريشاني زلف از شانه پرسيد | | فروغ طلعت از آئينه جوئيد |
| برون آئيد و از بيگانه پرسيد | | اگر آگه نيد از صورت خويش |
| وگر پرسيد از پروانه پرسيد | | مپرسيد از لگن سوز دل شمع |
| بدام آئيد و حال دانه پرسيد | | محبت دام و محبوبست دانه |
| دواي جانم از جانانه پرسيد | | چو از جانانه جانم دردمندست |
| حديث راست از ديوانه پرسيد | | منم ديوانه و او سرو قامت |
| نشانم از در ميخانه پرسيد | | حريفان گو بهنگام صبوحي |
| ز ما از ساغر و پيمانه پرسيد | | کنون چون شد به رندي نام ما فاش |
| همان بهتر که از پيمانه پرسيد | | ز خواجو کو مي و پيمانه داند |