الا اي شمع دل را روشنايي

الا اي شمع دل را روشنايي شاعر : سيف فرغاني که جانم با تو دارد آشنايي الا اي شمع دل را روشنايي ميان جان و تن رسم جدايي چو دل پيوست با تو گو همي‌باش به تو از خويشتن يابم رهايي گرفتار تو زآن گشتم که روزي که مطلوب است در شب روشنايي دلم در زلف تو بهر رخ تست که سلطان مي‌کند از تو گدايي منم درويش همچون تو توانگر منم بيمار تو نالان چرايي؟ مرا دي نرگس مست تو مي‌گفت چو گل روزي دو سه مهمان مايي بدو گفتم از آن نالم که هر سال که تنها مي‌کنم...