کبک بس خرم خرامان در رسيد

کبک بس خرم خرامان در رسيد شاعر : عطار سرکش و سرمست از کان در رسيد کبک بس خرم خرامان در رسيد خون او از ديده در جوش آمده سرخ منقاروشي پوش آمده گاه مي‌گنجيد پيش تيغ در گاه مي‌بريد بي‌تيغي کمر بر سر گوهر فراوان گشته‌ام گفت من پيوسته در کان گشته‌ام تا توانم بود سرهنگ گهر بوده‌ام پيوسته با تيغ و کمر بس بود اين آتش خوش حاصلم عشق گوهر آتشي زد در دلم سنگ ريزه در درونم خون کند تفت اين آتش چو سر بيرون کند سنگ را خون کرد و بي‌تأخير کرد ...